Serenata

Έφυγε και η Σερενάτα

Arleta

Αρλέτα

Η Αρλέτα ερχόταν συχνά στο σπίτι του Φώτη στη Πατησίων. Σπούδαζαν και οι δύο στη ΑΣΚΤ ζωγραφική. Ήταν πολύ αδύνατη, μικροκαμωμένη, με μαλλιά φουντωτά που έπεφταν στο μέτωπο της καλύπτοντας τα μάτια της – δύο αεικίνητα μαύρα μάτια που σε κοίταζαν ωστόσο ντροπαλά. «Σπουδάζει κι αυτή ζωγραφική» έλεγε ο Φώτης «αλλά το πάθος της είναι η μουσική – η κιθάρα». Πολλές φορές δίπλα της στα πόδια της πολυθρόνας, έστεκε η κιθάρα. Θα υπέθετε κανείς μετά από όσα διηγόταν ο Φώτης, πως την κιθάρα της δεν την αποχωριζόταν ποτέ.

Πέρασε καιρός κι εκείνη είχε βρει το δρόμο της: να γίνει πολύ καλή τραγουδίστρια με πλήθος τραγούδια στο ενεργητικό της – τα περισσότερα μπαλάντες αλλά καθόλου μελαγχολικές γιατί είχε έναν τρόπο να ομορφαίνει την πραγματικότητα. Επίσης είχαν έναν ρυθμό εσώτερο, που έβγαινε από το μοντέρνο ύφος της προσωπικότητας της. Τους στίχους συχνά τους έγραφε η ίδια, καθώς και τις νότες, που έβρισκαν στη γλυκειά και τρυφερή παρουσία της την ιδανική πραγμάτωση.

Serenata

Η Σερενάτα – Η γάτα που ζωγράφισε η Αρλέτα

Όμως η 8η Αυγούστου 2017 ήρθε για να φύγει και η Σερενάτα μαζί με την μαμά της Αρλέτα. Μια φωνή τόσο απαλή και μελωδική, μια συνθέτρια, ερμηνεύτρια μοναδικής ποιότητας άφησε τον μάταιο αυτόν κόσμο. Άλλη πιο ωραία γάτα, άλλη πιο ευαίσθητη ερμηνεία δεν θα υπάρξει ξανά.

Στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου νοσηλευόταν η Αρλέτα, μας αποχαιρέτησε και κίνησε για κάτι πολύ πιο μεγάλο από την πεζή πραγματικότητα. Ωστόσο εκείνη ήταν που την ομόρφαινε με την απαράμιλλη προσφορά της και αυτή η φωνή, μαζί με το πρόσωπο της ταυτισμένο με την αβρή παρουσία της, δεν θα υπάρξει ξανά επί της ελληνικής γης –

Arleta_portrait

Αρλέτα

Αρλέτα: μια σπουδαία ελληνίδα τραγουδίστρια (1945 – 2017) μίλησε τραγουδώντας για απλά, καθημερινά πράγματα που συνθέτουν τη ζωή μας αναδεικνύοντας την κρυφή μελαγχολία τους, την αποτυχία τους καλύτερα, μ’ έναν τρόπο τόσο οικείο προσπαθώντας να εξορκίσει με το τραγούδι της ό,τι κακό και στενάχωρο αυτά έκρυβαν μέσα τους.

Η Σερενάτα που η ίδια η Αρλέτα ζωγράφισε, δεν είναι κι αυτή πια ανάμεσα μας. Πήγε μαζί με την Αρλέτα σε άλλους τόπους –

τόσο μακρινούς ακόμη πιο μακρινούς κι απ’ το μπαρ το Ναυάγιο…

Στο καφενείο δεν θα ξανάρθει πια…

και ούτε ποτέ πια Batida de coco θα ξαναπιεί, εμείς ας πιούμε στη μνήμη της – Καλό στερνό ταξίδι Αρλέτα της ζωής μας…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s