Αρχείο κατηγορίας Voyages

Μια νύχτα στο Οίτυλο

itilo
Ξενοδοχείο Οίτυλο – Οίτυλο Μάνης
Οίτυλο
Πανοραμική Οίτυλο – Μάνη
Παραλία Οιτύλου
Παραλία Οιτύλου – Μάνη
Οίτυλο – Αρεόπολη Μάνης – Φώτο από Hotel Itilo

Το Οίτυλο είναι ένα πολύ όμορφο χωριό που απέχει 7 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του Δήμου Oιτύλου, Αρεόπολη (Μάνης). Πήρε το όνομά του από το μυθικό ήρωα Οίτυλο που καταγόταν από το Άργος και ήταν γιος του Αμφιάνακτα.

Το Οίτυλο είναι κατοικημένο συνεχώς από την αρχαιότητα και την εποχή του Ομήρου έως σήμερα. Συγκεκριμένα από την εποχή του Ομήρου αναφέρεται το Οίτυλο ως τμήμα του βασιλείου του Μενελάου. Διασώζονται ερείπια αρχαίων μνημείων και επιγραφές ιδιαίτερα γύρω από την παραλία όπου θεωρείται πως υπήρχε ναός του Σεράπιδος.

Τη περίοδο της Τουρκοκρατίας, στο Οίτυλο, εγκαταστάθηκαν επιφανείς οικογένειες, όπως των Βυζαντινών πριγκίπων Κομνηνών (Στεφανόπουλων) και των Μεδίκων ή Γιατριάνων. Μεταξύ του 1672 και 1674, δημιουργήθηκαν κύματα προσφύγων. Οι Γιατριάνοι μετανάστευσαν στη Τοσκάνη και οι Κομνηνοί – Στεφανόπουλοι στη Γένοβα, ενώ μέλη και των δύο οικογενειών εγκαταστάθηκαν στη Κορσική. Στην πλατεία βρίσκεται η ανάγλυφη πλάκα της αδελφοποίησης του Καργκέζε (Cargese, περιοχή Φλωρεντίας τόπος παραθερισμού των Μεδίκων) με το Οίτυλο (1990).

Το 1770, αγκυροβόλησε εδώ ο Ναύαρχος του Ρωσικού Στόλου, Θεόδωρος Ορλώφ, που μαζί με τους Μαυρομιχαλαίους και τους Μανιάτες ξεκίνησε την επανάσταση του 1770 (Ορλωφικά). Στη Μονή Ντεκούλου ή Δεκούλου υπογράφηκε η σχετική συμφωνία. Με ορμητήριο το Οίτυλο, μπορείτε να επισκεφθείτε τα Σπήλαια της Δυρού, τους φημισμένους πύργους της Bάθειας, τα βυζαντινά κάστρα της Mονεμβασιάς και του Mυστρά και πολλά αξιοθέατα της Nοτίου Πελοποννήσου.

ΟΙΤΥΛΟ: Tο μοναστήρι των Δεκούλων, βρίσκεται 1χλμ. νότια. Eίναι καλοδιατηρημένο και το καθολικό του έχει ξυλόγλυπτο τέμπλο και αγιογραφίες του 18ου αιώνα. Tα ερείπια του φρουρίου Kελέφα, βρίσκονται απέναντι από το Oίτυλο. Tο έχτισαν οι Tούρκοι το 17ο αιώνα σε ύψωμα, για να ελέγχει, μαζί με το φρούριο του Πασσαβά, τη νότια Mάνη, έχει σχήμα πενταγώνου και διαθέτει έξι πύργους. H εκκλησία του Aγίου Nικολάου, βρίσκεται στο χωριό Γέρμα 15χλμ. ανατολικά του Oιτύλου. H διαδρομή Oίτυλο – Kαλαμάτα, περνάει μέσα από τα γραφικά χωριά της Δυτικής ή Mεσσηνιακής Mάνης.

Μάνη – Οίτυλο, Αρεόπολις

Πλαγιές Ταϋγετου – Νότιος Πελοπόννησος

Είχα προ πολλών χρόνων επισκεφθεί τη Μάνη. Με είχε μαγέψει η μοναχική ομορφιά του τοπίου της. Στη μέση ενός απέραντου γαλάζιου που στεφάνωνε τη σκληροτράχαλη γη, υψώνονταν τα καστρόσπιτα ερειπωμένα και κατηφή απ’ το χρόνο. Πρόβαλαν τις πέτρινες ευθυτενείς ράχες τους με τα χάσκοντα ρήγματα, τα τετράγωνα των παραθύρων τους κενά από πρόσωπα, τις χορταριασμένες αυλές τους. Περήφανα διέτρεχαν το τοπίο ξεχασμένες απόμακρες φιγούρες απ’ το βάθος του χρόνου. Τις θάλασσες δεν τις τάραζε παρά το απαλό κύμα και τα ελαφρά βήματα των λίγων παραθεριστών.

Όλη η διαδρομή από Καλαμάτα σε Αρεόπολη, Γύθειο, Μεθώνη, είναι απ’ τις θαυμαστές πτυχές του Πελοποννησιακού τοπίου, περιλαμβανομένου και του νησιού Κύθηρα, στο νοτιώτερο άκρο του. Το σπήλαιο του Δυρρού με τους τεράστιους σταλαχτίτες – σταλαγμίτες ήταν από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα αυτής της διαδρομής. Ακόμη θυμάμαι τους παπάδες που επιβιβασμένοι στις βάρκες απ’ όπου γίνεται η περιήγηση στους σταλαχτίτες να ψέλνουν ευλαβικά δοξάζοντας τον Ύψιστο γι’ αυτό το θαύμα της Φύσης. Το βράδυ φθάνοντας στο Γύθειο επίνειο της Μάνης ο χρόνος είχε διατηρήσει ανέπαφα όλα τα κτίσματα του παρελθόντος και μετά τη πεζοπορία στα στενά δρομάκια του καθίσαμε σε μια απ’ τις πάμπολες ψαροταβέρνες του λιμανιού για να απολαύσουμε το ψάρι μας.

Τώρα πως θυμήθηκα το Οίτυλο; Απ’ τις περιηγήσεις στο διαδίκτυο… Αντίκρισα σε φωτογραφίες τα περίφημα καστρόσπιτα – ανακαινισμένα πολλά απ’ αυτά για χρήση σαν παραδοσιακοί ξενώνες. Φυσικά η τιμή διαμονής δεν είναι και τόσο συμβατή με τη δύσκολη σημερινή συγκυρία, ωστόσο πιστεύω πως αν υπάρξει ενδιαφέρον επίσκεψης στη περιοχή οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης θα συμφωνήσουν για μια οικονομικότερη τιμή.

Το Οίτυλο είναι ένα πολύ όμορφο χωριό που απέχει 7 χιλιόμετρα  από την πρωτεύουσα του Δήμου Oιτύλου, Αρεόπολη. Πήρε το όνομά του από το μυθικό ήρωα Οίτυλο που καταγόταν από το Άργος και ήταν γιος του Αμφιάνακτα.

Το Οίτυλο είναι κατοικημένο συνεχώς από την αρχαιότητα και την εποχή του Ομήρου έως σήμερα. Συγκεκριμένα από την εποχή του Ομήρου αναφέρεται το Οίτυλο ως τμήμα του βασιλείου του Μενελάου. Διασώζονται ερείπια αρχαίων μνημείων και επιγραφές ιδιαίτερα γύρω από την παραλία όπου θεωρείται πως υπήρχε ναός του Σεράπιδος.

Τη περίοδο της Τουρκοκρατίας, στο Οίτυλο, εγκαταστάθηκαν επιφανείς οικογένειες, όπως των Βυζαντινών πριγκίπων Κομνηνών (Στεφανόπουλων) και των Μεδίκων ή Γιατριάνων. Μεταξύ του 1672 και 1674, δημιουργήθηκαν κύματα προσφύγων. Οι Γιατριάνοι μετανάστευσαν στη Τοσκάνη και οι Κομνηνοί – Στεφανόπουλοι στη Γένοβα, ενώ μέλη και των δύο οικογενειών εγκαταστάθηκαν στη Κορσική. Στην πλατεία βρίσκεται η ανάγλυφη πλάκα της αδελφοποίησης του Καργκέζε (Cargese) με το Οίτυλο (1990).

Το 1770, αγκυροβόλησε εδώ ο Ναύαρχος του Ρωσικού Στόλου, Θεόδωρος Ορλώφ, που μαζί με τους Μαυρομιχαλαίους και τους Μανιάτες ξεκίνησε την επανάσταση του 1770 (Ορλωφικά). Στη Μονή Ντεκούλου ή Δεκούλου υπογράφηκε η σχετική συμφωνία.

Aπό εκεί μπορείτε να επισκεφθείτε τα Σπήλαια της Δυρού, τους φημισμένους πύργους της Bάθειας, τα βυζαντινά κάστρα της Mονεμβασιάς και του Mυστρά και πολλά αξιοθέατα της Nοτίου Πελοποννήσου. Tο Hotel Itilo σας περιμένει να περάσετε αξέχαστες διακοπές, γνωρίζοντας παράλληλα τη Mάνη.

ΟΙΤΥΛΟ: Tο μοναστήρι των Δεκούλων, βρίσκεται 1χλμ. νότια. Eίναι καλοδιατηρημένο και το καθολικό του έχει ξυλόγλυπτο τέμπλο και αγιογραφίες του 18ου αιώνα.

Tα ερείπια του φρούριου Kελέφα, βρίσκονται απέναντι από το Oίτυλο. Tο έχτισαν οι Tούρκοι το 17ο αιώνα σε ύψωμα, για να ελέγχει, μαζί με το φρούριο του Πασσαβά, τη νότια Mάνη, έχει σχήμα πενταγώνου και διαθέτει έξι πύργους.

H εκκλησία του Aγ. Nικολάου, βρίσκεται στο χωριό του Γέρμα 15χλμ. ανατολικά του Oιτύλου. H Διαδρομή Oίτυλο – Kαλαμάτα, περνώντας μέσα από τα γραφικά χωριά της Δυτικής ή Mεσσηνιακής Mάνης.

AΡΕΟΠΟΛΗ: Oι πύργοι Mπαρελάκου και Πικουλάκι, από τους πολλούς ψηλούς πύργους που θα βρείτε, πολλοί από αυτούς διατηρούνται σε καλή κατάσταση ακόμα και σήμερα, η περιπλάνηση γίνεται μέσα από πλακόστρωτα σοκάκια-είναι εμπειρία ξεχωριστής ομορφιάς. Tο σπίτι των Mαυρομιχαλέων, «διακεκριμένη» οικογένεια για την γενναιότητα και το πνεύμα ανεξαρτησίας που έδειξαν απέναντι στους κατακτητές του Mωριά. Στο σπίτι των Mαυρομιχαλέων λειτουργούσε γυμνάσιο ως το 1932.  Tο ΛΙΜΕΝΙ, Bρίσκεται 4 χλμ. βόρεια της Aερόπολης, ένα από τα ωραιότερα μανιάτικα παραλιακά χωριά.

ΒΑΘΕΙΑ: Oι πολλοί πύργοι, για την περιοχή της Bάθειας αποτελούν παραδοσιακό παράδεισο, οι περισσότεροι έχουν αναστηλωθεί από ομάδα αρχιτεκτόνων.

ΓΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ: O περίπλους της χερσονήσσου, αν έχετε σκάφος, από το Γερολιμένα μπορείτε να γνωρίσετε τη νότια άκρη της Mάνης, στην οποία η πρόσβαση από τη στεριά είναι δύσκολη. O περίπλους αποτελεί αξέχαστη εμπειρία. Σε περιοχή απόκρημνη, στο δυτικό άκρο του ακρωτηρίου, θα δείτε τη σπηλιά του Άδη, όπου λατρευόταν ο Ποσειδώνας. Λίγο πιο κάτω, στο Πόρτο Στέρνες, βρισκόταν το ιερό του Tαινάριου Ποσειδώνα, και ακροθαλασσιά είναι το ερειπωμένο σήμερα εκκλησάκι του Aσώματου, με άφθονο αρχαίο οικοδομικό υλικό.

ΓΥΘΕΙΟ-MΟΝΕΜΒΑΣΙΑ-MΥΣΤΡΑΣ: Bυζαντινή καστροπολιτεία, σε πλαγιά του Tαΰγετου, υπήρξε πρωτεύουσα του βυζαντινού και μεσαιωνικού Mυστρά. O όγκος των ανακτόρων, που είναι σκαρφαλωμένα στην απότομη πλαγιά, θα σας εντυπωσιάσει. O ψηλός αυτός λόφος, δημιουργεί αξέχαστες εικόνες. Παλιότερα αναφερόταν ως Mυζήθρας, από το όνομα κάποιου ιδιοκτήτη του τόπου.

ΠΥΡΓΟΣ ΔΥΡΟΥ: Tα περίφημα σπήλαια Aλεπότρυπα και Bλυχάδα.Oι διαδρόμοι της Aλεπότρυπας, στολισμένοι με σταλακτίτες και σταλαγμίτες, έχουν μήκος 500μ. H έκταση της λίμνης είναι 6500 τ.μ. H κεντρική σπηλιά καταλήγει σε μια λίμνη βάθους 6μ. H επίσκεψη στο σπήλαιο δεν έχει επιτραπεί στο κοινό.

Tο σπήλαιο Bλυχάδα έχει έκταση 16.700 τ.μ. και από το 1949 έχουν εξερευνηθεί περίπου 2.800 υδάτινοι διάδρομοι.O επισκέπτης θα ακολουθήσει μια υπέροχη διαδρομή μήκους 2,5 χλμ. (περίπου 40 λεπτά) μέσα από διαδαλώδεις μυστηριακούς χώρους,στολισμένους με πανύψηλους σταλαγμίτες και σταλακτίτες, που το καθρέπτισμα τους στο νερό πολλαπλασιάζει την εντυπωσιακή ομορφιά τους. H ξενάγηση στο σπήλαιο Bλυχάδα γίνεται με βάρκα και με τα πόδια-ένα τμήμα του είναι στη στεριά.

περισσότερα για σπήλαια Διρού

 Πληροφορίες και ιστορικά στοιχεία για την περιοχή: Μάνη, Οίτυλο –  (Mani Peloponese)

Τήνος το νησί του Χαλεπά

Τηνος – το νησι του Γιαννουλη Χαλεπα

tinos_paxiaAmmos
Τήνος – Παραλία Παχιά (ή Πλατιά) Άμμος

Ένα εκπληκτικό μέρος. Το λένε και Νησί των Ανέμων. Τι να πρωτοθαυμάσεις; Τις απέραντες χρυσές αμμουδιές, τη διαυγή θάλασσα, τα ορεινά χωριουδάκια; Το ένα συναγωνίζεται το άλλο σε καλαισθησία, φιλοξενία, ησυχία.

Φάγαμε στον Πύργο γαλακτομπούρεκο, στα Κιόνια στα Τσαμπιά καρυδόπιττα – γλυκά άφθαστων νοικοκυρών! Αν πεις για τα φαγητά – όλα απλά, φρέσκα υλικά, γεύση που δε αντιπαραβάλεται με κανένα εστιατόριο της Αθήνας!

Η γραφικότητα του νησιού συναρπάζει, οι γλυκιές ψαλμωδίες που ξεχύνονται στην οδό Ευαγγελίστριας από τη Μητρόπολη νανουρίζουν γλυκά και ησυχάζουν το πνεύμα. Το βράδυ μια βόλτα στα σοκάκια με τα μύρια μαγαζάκια όπου πωλούνται είδη πάσης φύσεως αλλά σταθερής καλαισθησίας είναι μια ευχάριστη εμπειρία. Ο κόσμος δε σπρώχνει, δεν υπήρχε συνωστισμός, μπορούσες να περπατήσεις, να καθίσεις, να φας παντού άνετα.

Στα Υστέρνια το μπάνιο ήταν υπέροχο κάτω στην παραλία του νησιού. Αν και απόκρημνη παραλία μόλις κατέβεις αποζημιώνεσαι με το υπέροχο λιμανάκι – όρμο που τα σπίτια του ακουμπούν στο κύμα. Εκεί και ένα μικρό ταβερνάκι με ωραίους μεζέδες ψαρικών. Το ίδιο και στον Πάνορμο επίνειο του Πύργου. Οι ξένοι είναι πολλοί εκεί ιδίως Γάλλοι μάλιστα επισκεφθήκαμε και μια έκθεση χαρακτικής που αναπαραστούσε σκηνές από τη γειτονική του Παρισιού πόλη Reims.

Ο ζωγράφος μένει μόνιμα απ’ ότι φαίνεται στον Πύργο συνεχίζοντας θα ‘λεγες, την παράδοση των καλλιτεχνών του μαρμάρου του Πύργου, των ζωγράφων – όλων των ξένων περιηγητών που μαγεμένοι από την απλότητα, την άγρια ομορφιά του πελάγους του τρίτου αυτού νησιού των Κυκλάδων προς τη κάθοδο του Αιγαίου πελάγους, που αποφάσισαν να μείνουν δια παντός εκεί.
«Tinos oui, c’ est magnifique! Un il Grec absolument blanc et bleu dans l’ archipelague de Cyclades!» θα γράφανε στις καρτ-ποστάλ που θα στέλνανε στη πατρίδια τους. «Je pense y rester la-bas pour toujours!»

Οι περιστεριώνες, τα μαρμάρινα γείσα των παράθυρων καθώς και τα καφασωτά, οι στρογγυλοί φεγγίτες με το μαρμάρινο ακτινωτό ρόδο, οι πέτρινοι φράκτες και τοίχοι, οι ξερολιθιές, οι βουκαμβίλιες —παντού υπήρχαν στοιχεία της ντόπιας τέχνης και αρχιτεκτονικής.

Η Τήνος – το νησί του Γιαννούλη Χαλεπά, του Νικφόρου Λύτρα και πόσων άλλων καλλιτεχνών δεν θ’ αφήσει ποτέ τον επισκέπτη να φύγει χωρίς να την έχει βάλει στην καρδιά του.
Μια βόλτα στην προκυμαία της χώρας συναρπάζει με τον άνεμο που φυσάει δυνατός μέσα από τα στενά, τα παλιά σπίτια, τα εστιατόρια και τα κέντρα της παραλίας, προτού ξεχυθεί με ορμή ενωνόμενος με τη δύναμη και την απεραντωσύνη της  μαγευτικής αυτής θάλασσας που περιβάλλει το νησί και του χαρίζει όλες της τις χάρες και τις λάμψεις.

Πάτρα Πλατεία Γεωργίου Α΄

 

patra_Georgiou_sqΠλατεια Γεωργιου Α΄ – Πατρα

Εντυπωσιάζει τον επισκέπτη η πλατεία αυτή της Πάτρας μόλις την αντικρύσει, από το πλήθος των παλιών κτιρίων που την κοσμούν όλα έργα επιφανών αρχιτεκτόνων —Ερνέστου Τσίλερ, Χριστιανού Χάνσεν, Σταμάτη Βούλγαρη, ο τελευταίος θεωρείται ως ο πρώτος Έλληνας πολεοδόμος, του οποίου το έργο αν και τεράστιο δεν είναι ευρύτερα γνωστό.
Σχεδίασε το 1829 —μετά την ολοσχερή καταστροφή της Πάτρας από τους Τούρκους εκ νέου την πόλη και ειδικά για την πλατεία Γεωργίου Α΄, έβαλε όλο του το ταλέντο όπως και οι μετέπειτα κάτοικοι της πλατείας όπου έκτισαν τις κατοικίες τους, όλο τους το μεράκι και το ζήλο, έχοντας διαλέξει από τα σχέδια των επιφανέστερων Ελλήνων αρχιτεκτόνων της εποχής. Ο ίδιος ο Καποδίστριας ανέθεσε στους γνωστούς αρχιτέκοτονες που κόσμησαν με τα αρχιτεκτονήματα τους την Αθήνα να κοσμήσουν την πόλη της Πάτρας με τα λεπτοφυή σχέδια τους —όλα στο γνωστό Αρχαιο-κλασσικό ρυθμό απ’ όπου εμπνεύσθηκαν και οι αρχιτέκτονες του αποκαλούμενου έκτοτε Νεο-κλασσικού ρυθμού.

Η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και χαρισματική προσωπικότητα του Κερκυραίου Σταμάτη Βούλγαρη (Λευκίμμη Κέρκυρα, 1774 – 1842), με την πολυσχιδή δραστηριότητα του ως στρατιωτικού, πολεοδόμου και ζωγράφου, που το όνομα του είναι συνδεδεμένο με την ανασυγκρότηση της νεότερης Ελλάδας κατά την Καποδιστριακή περίοδο, δεν έχει τιμηθεί όπως θα έπρεπε στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Το Τμήμα Κέρκυρας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, ευαισθητοποιημένο από διάφορα γεγονότα και κυρίως από την κινητικότητα που έχει τον τελευταίο καιρό αναπτυχθεί για την αποκατάσταση της «οικίας Βούλγαρη» στο Ποτάμι Λευκίμμης Κέρκυρας, δρομολόγησε μια σειρά από δραστηριότητες και εκδηλώσεις για να τιμηθεί η προσωπικότητα του και να προβληθεί το πολεοδομικό του έργο. Διοργάνωση διαλέξεων, έκθεση με αρχειακό και άλλο υλικό που σχετίζεται με αυτόν, ενεργός συμβολή στην αποκατάσταση της «οικίας». πληροφ.

plateia_georgiou.JPG
Πλατεία Γεωργίου Α΄

Πλατεία Γεωργίου Α΄, ονομάζεται η κεντρική πλατεία της Πάτρας. Δημιουργήθηκε επί κυβερνήτη Καποδίστρια και με το σχέδιο που συνέταξε ο απεσταλμένος του κυβερνήτη Σταμάτης Βούλγαρης το 1829. Το σχέδιο απέβλεπε στην δημιουργία της Πάτρας από την αρχή, αφού η πόλη είχε καταστραφεί εξ ολοκλήρου κατά την επανάσταση. Το σχέδιο περιελάμβανε ανάπτυξη της νέας πόλης δίπλα στην παλιά, με κάθετους και οριζόντιους δρόμους και νέες μεγάλες πλατείες.
Κατά καιρούς έχει αλλάξει πολλές ονομασίες. Ξεκίνησε ως Δημοκρατίας, άλλαξε σε Καλαμογδάρτη, Όθωνος, Κεντρική, Θωμόπουλου, Εθνική, Παλλιγενεσίας και από το 1863 Γεωργίου Α΄. Το 1875 τοποθετήθηκαν τα δύο συντριβάνια που υπάρχουν και σήμερα, τα οποία παραγγέλθηκαν στην Ιταλία. Αποτελεί το κέντρο των καρναβαλικών εκδηλώσεων και είναι τόπος πολιτικών συγκεντρώσεων και συναυλιών.  πληροφ.

Ioannis Kapodistrias (1776–1831),first head of...
Ioannis Kapodistrias – Image via Wikipedia

Στη Λευκίμμη Κέρκυρας, το 1774, γεννιέται ο πρώτος πολεοδόμος της Ελλάδας, Σταμάτης Βούλγαρης. Η ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και χαρισματική προσωπικότητα του Κερκυραίου Σταμάτη Βούλγαρη, με την πολυσχιδή δραστηριότητά του ως στρατιωτικού, πολεοδόμου και ζωγράφου, είναι συνδεδεμένη με την ανασυγκρότηση της νεότερης Ελλάδας κατά την Καποδιστριακή περίοδο.

Ένα περιστατικό που συνέβει στο θέατρο San Giacomo της Κέρκυρας ήταν η αφορμή για να σπουδάσει πολεοδόμος. Το θέατρο San Giacomo κινδύνευσε να καεί κατά τη Ρωσοτουρκική πολιορκία (1799) όταν ένα βλήμα από εχθρικό κανόνι, που δεν είχε εκραγεί, έπεσε στα πόδια ενός νεαρού Κερκυραίου, που εκείνη τη στιγμή έτυχε να βρίσκεται δίπλα στο θέατρο. Ο νεαρός, που ονομαζόταν Σταμάτης Βούλγαρης, τραβώντας αστραπιαία το φυτίλι κατάφερε να εξουδετερώσει το βλήμα, σώζοντας στην κυριολεξία το θέατρο San Giacomo αλλά και ένα Γαλλικό στρατιωτικό απόσπασμα, που εκείνη τη στιγμή περνούσε παραδίπλα μεταφέροντας βαρύ οπλισμό και πυρομαχικά.

Οι Γάλλοι τιμώντας τον ηρωισμό του νεαρού, τον κατέταξαν στη φρουρά και όταν έφυγαν ο νεαρός πήγε μαζί τους, όπου στο Παρίσι σπούδασε πολεοδόμος, με μεγάλες επιδόσεις στη μηχανική και ζωγραφική, και επί Καποδίστρια έμελλε να γίνει ο πρώτος πολεοδόμος της απελευθερωμένης Ελλάδος. Ο Σταμάτης Βούλγαρης το 1829 επί κυβερνήτη Καποδίστρια συνέταξε το σχέδιο για την κεντρική πλατεία της Πάτρας, την Πλατεία Γεωργίου Α’.  Μετά την αποστράτευσή του από το Γαλλικό Στρατό ο Βούλγαρης έγραψε τρία βιβλία: Σ. Βούλγαρης Κείμενα

Το «Notice sur le Comte Capodistrias de la Grece«, που πρέπει να εκδόθηκε πρώτο, με τη συνοπτική παρουσίαση του Κόμη Ιωάννη Καποδίστρια, Κυβερνήτη της Ελλάδας. Το βιβλίο αποτελεί μια από τις εγκυρότερες μαρτυρίες για την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ιωάννη Καποδίστρια με πολλές και σημαντικές πληροφορίες, τόσο στο κείμενο, όσο και στις υποσημειώσεις. Το «Ηθοπλαστική μελέτη» των σημαντικότερων εικαστικών έργων της γκαλερί του Λουξεμβούργου (1818) και εξέταση της γαλλικής ζωγραφικής των αρχών του 19ου αιώνα. Όπως φαίνεται και από τον τίτλο, πρόκειται για μια εξέταση των έργων που εκτίθενται στην Galerie του Λουξεμβούργου στο Παρίσι, του πρώτου δημόσιου μουσείου της Γαλλίας. Στο βιβλίο αυτό ο Βούλγαρης επιχειρεί μια εξέταση της γαλλικής ζωγραφικής των αρχών του 19ου αιώνα και κυρίως του δασκάλου του David.
Το «Αναμνήσεις», περιλαμβάνει μια σειρά από δοκίμια που γράφτηκαν σε διάφορες χρονικές περιόδους από το 1821 μέχρι το 1834. Μερικά από αυτά αναφέρονται στις αναμνήσεις από τη ζωή του στη Γαλλία και τα ταξίδια του, ένα είναι αφιερωμένο στο θάνατο του λόρδου Βύρωνα και ένα στην επίσκεψη του Θεμιστοκλή στο Βουλευτήριο της Κέρκυρας. Το βιβλίο συνοδεύεται από μια σειρά σχεδίων, μεταξύ των οποίων τασχέδια των Πατρών και της Ναυπάκτου με αναφορά στην τελευταία πολιορκία της πόλης.
Μέσα από τα κείμενα των τριών βιβλίων μπορεί κανείς να διακρίνει έναν άνθρωπο ευαίσθητο, αλλά και αυστηρό, λογικό και οραματιστή μαζί, αφοσιωμένο φίλο και πιστό συνεργάτη. πληροφ.

Σχετικά Άρθρα: Ναύπλιο, «πλατεία Συντάγματος» άλλη μια πόλη με αρχιτεκτονήματα του Σταμάτη Βούλγαρη

Ωραία μέρη Μακρινά

Nice Far away Places

Έχουμε πολύ ωραία μέρη στην Ελλάδα – τι κι αν πηγαίνουμε διακοπές στο εξωτερικό πάντα η αίσθηση που συνοδεύει την επιστροφή μας είναι το «Ελλάδα, Ελλαδίτσα μας»!

Waterfall at Edessa, Northern Greece
Image by RobW_ via Flickr

Ελλάδα, Ελλαδίτσα μας… Αυτό που δημιουργεί αυτή την ανακουφιστική αίσθηση είναι η απλότητα, η ευκολία, η ανθρωπιά —έννοιες πάντα παρούσες στις εξορμήσεις στην Ελλάδα.

Τι να πρωτοπεί κανείς; Το τοπίο – πάντα διαφορετικό με εναλλαγές, την απλότητα των κατοίκων και τη χαρούμενη διάθεση, το ωραίο φαγητό με τη Μεσογειακή κουζίνα, τις ωραίες παραλίες, τα βουνά και τα χιονισμένα τοπία το χειμώνα, τα γραφικά χωριά και τις ωραίες παραθαλάσσιες κωμοπόλεις;

Το μεγαλείο της Ελλάδας πρώτα πρώτα συνίσταται στην ανθρωπιά των κατοίκων της. Ευγενικοί και ταπεινοί με σεβασμό στους επισκέπτες, στους ξένους, προσπαθούν να σ’ ευχαριστήσουν με όσα μέσα έστω πενιχρά διαθέτουν στην όση απόμεινε γνησιότητα του τόπου τους. Τι φταίνε οι κάτοικοι όταν δεν υπήρχε ποτέ μια ολοκληρωμένη άποψη για το περιβάλλον από τις αρμόδιες αρχές που να εξασφαλίζει το παραδοσιακό χαρακτήρα του εκάστοτε χωριού ή πόλης, που να κατευθύνεται στη διατήρηση  του κοινωνικού ιστού…

Μέσα σ’ ένα μη ευνοϊκό περιβαλλον οι κάτοικοι αγωνίστηκαν για την επιβίωση τους έπειτα από τα 400 χρόνια σκλαβιάς – να σώσουν ότι μπορούσαν από τα ήθη, τα έθιμα, τον πολιτισμό τους. Και τα κατάφεραν! ‘Ετσι που γίναμε από τις μεγάλες χωρες του Τουρισμού ο οποίος και είναι πρωταρχικό κεφάλαιο εσόδων για το Κράτος.

Μικρή λοιπόν είχα πάει στην Έδεσσα. Ήταν χειμώνας στις παλιές φωτο που βλέπω φοράγαμε παλτά, μαντήλια. Πίσω οι κατάλευκοι αφρισμένοι καταρράκτες – ένα θέαμα μοναδικό! Η Έδεσσα αξιοποίησε το κεφάλαιο αυτό, δημιουργήθηκαν υποδομές στους καταρράκτες, ο κόσμος μπορεί να τους απολαύσει από κοντά κάνοντας μπάνιο στα πεντακάθαρα νερά τους το καλοκαίρι.

Στην Αθήνα δεν έχει συμβεί αυτό. Το Ιστορικό κέντρο είναι αποκλεισμένο (κυκλοφοριακή ασφυξία, μετανάστες, έλλειψη θέσεων πάρκιν) καθιστώντας τη πρόσβαση σ’ αυτό δύσκολη. Οι παραλίες του Αργοσαρωνικού βρώμικες, πολυσύχναστες γιατί λίγες, το τραμ προβληματικό γιατί είναι αργό και φτάνει ως τη Βούλα μόνο. Επιτακτική είναι η ανάγκη να αναβαθμιστεί όλο το παραλιακό μέτωπο. Επίσης το εμπορικό κέντρο —αν και πολύ ωραίο δεν έχει τις υποδομές που χρειάζονται όπως: πεζοδρομήσεις, θέσεις πάρκιν, πληροφορίες για τους αρχαιολογικούς χώρους, χώρους πράσινου και αναψυχής.

Andros – Η Αρμονια των Αντιθεσεων

Andros
Άνδρος – Γαύριο Χώρα

Σε απόσταση δύο ωρών με πλοίο (ferry-boat) από Ραφήνα (όπου άνετα μπορείς να πιεις τον καφέ σου χαζεύοντας την κίνηση των πλοίων) – η Άνδρος περιμένει τον επισκέπτη να του γνωρίσει τις μοναδικές της ομορφιές: Νερά, πράσινο (πλατάνια, λεύκες), παραδοσιακή Αρχιτεκτονική. Στη χώρα (άνω Άνδρος), βρίσκεται και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Ελίζας και Βασίλη Γουλανδρή, με συχνή ανανέωση των εκθέσεων του με σύγχρονες εικαστικές δημιουργίες.

Κυκλαδίτικο, θαλασσοδαρμένο νησί με ανέμους που πολλές φορές είναι ιδιαίτερα ισχυροί – κάτι που αποτρέπει τους «σκαφάτους» για την πλεύση τους προς το νησί, γαστριμαργικές εκπλήξεις, ησυχία μέσα στο απέραντο γαλάζιο. Οι Ανδριώτες θέλουν να διατηρήσουν πάση θυσία τον παραδοσιακό χαρακτήρα του νησιού τους, την πολιτιστική τους κληρονομιά, το σεβασμό στην παράδοση των Γραμμάτων και Τεχνών – έτσι το Μουσείο Γουλανδρή που εδρεύει στη Χώρα αποκτά ταυτόσιμο χαρακτήρα με την Άνδρο – χώρα με πολιτιστικό χαρακτήρα εξέχοντα μέσα στις Κυκλάδες, εφάμιλλου της Σύρου.

Γεράνι
Άνδρος Γαύριο – Γεράνι

Χαρακτηριστικά προϊόντα το νερό Σάριζα όπου πηγάζει από τις ομώνυμες πηγές του νησιού, τα αμυγδαλωτά, οι περίφημες ομελέτες «φουρτάλιες» ή φρουτάλιες – με αυγά, ελαιόλαδο, τηγανιτές πατάτες (σε στρογγυλές λεπτές φέτες), λουκάνικα, τυρί τριμμένο (Βολάκι Ανδριώτικο), δυόσμος. Χαρακτηριστικό τους – (εστιατόριο στην παραλία Νεμπορίου) το μεγάλο μέγεθος, η αφρατότητα (4 τουλάχιστον αυγά) – με μπόλικο κομμένο σε φέτες, χωριάτικο λουκάνικο.

Παραλίες: Μπατσί, Άγιος Πέτρος (σε μικρή απόσταση από το κεντρικό λιμάνι του Γαυρίου).
Πρόταση Διαμονής: Χώρα Άνδρου – Αρχοντικό Ελένη – παραδοσιακός Ξενώνας - Γ. Εμπειρίκου 9, Χώρα Άνδρου
Bungalows Chryssa Γαύριο - Άνδρος

Χάρτης: Προβολή Andros Gavrio σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Raining Time – Βροχερος Καιρος

Βροχερος Καιρος

Φυγή

skalakia
Εξοχικό δρομάκι με σκαλάκια

Πάει χάλασε ο καιρός. Από χθες φυσάει λυσσωδώς – στα πελάγη άκουσα φθάνει ο αέρας τα 8 και πλέον μπωφόρ. Δεν ξέρω αυτός ο καιρός παραπέμπει σε εκδρομές:
Η επιβλητική ομορφιά του γκρίζου, βροχερού τοπίου, οι καφετιές στέγες των σπιτιών, ο κάμπος με τους καπνούς από τα τζάικια των σπιτιών να ορθώνεται στον ορίζοντα, η μυρωδιά του καμμένου ξύλου.
Τα ξέρά κλαδιά των δένδρων να δείχνουν τον ουρανό όπου εναλάσσονται τα άσπρα σύννεφα με τις γκρίζες αναλαμπές, τα πεσμένα φύλλα, οι σκούροι νοτισμένοι κορμοί γερτοί απ’ το χρόνο.

Εδώ ξεχάσαμε όλα αυτά. Κλεισμένοι σε πόλεις, περιδιαβαίνοντας στους φτιαχτούς δρόμους, σε πεζοδρόμια, ανάμεσα σε σημοτοδότες, αυτοκίνητα, κόσμο που πάει κι έρχεται και ούτε γνωρίζεται ούτε θα γνωριστεί με το διπλανό του διαβάτης που βιαστικός τρέχει να προλάβει – ν’ αγοράσει, να φάει, να πιει καφέ, να γυρίσει σπίτι του, να ξεκουραστεί.

Στη φύση η ανάγκη για ξεκούραση εκλείπει. Η ίδια η ουσία της ξεκουράζει. Ο ατέλειωτος ορίζοντας, η θαλπωρή της ταβέρνας του χωριού, η πρόσχαρη διάθεση – πασίγνωστη η φιλοξενία των κατοίκων της υπαίθρου, των ιδιοκτητών τους – που δε βλέπουν τον επισκέπτη σαν πελάτη, ούτε σαν χρήμα, αλλά σαν ένα καινούργιο πρόσωπο που πρέπει να προϋπαντήσουν θερμά και να καλωσορίσουν με διακριτική ευγένεια.

Λοιπόν γιατί δεν ξεκινάει κανείς να φύγει για λίγο; Θα ήταν καλύτερο και για τους εναπομείναντας που θα είχαν μια άνεση στην κυκλοφορία τους στην πόλη. Μια απάντηση είναι η δυσκολία των μετακινήσεων μέσα σε δρόμους όπου ελλοχεύει κάθε στιγμή ο κίνδυνος – κάποιος να πέσει επάνω σου, κάπου να τσακιστείς ο ίδιος.
Το αυτοκίνητο θέλει μεγάλη προσοχή. Άλλος λόγος είναι η οικονομική δυσπραγία – έξοδα, βενζίνες, ξενοδοχεία κλπ.

Άλλος λόγος τελευταίος αλλά κυριώτερος – (last but not least), οι σειρήνες της πόλης – μαγαζιά, θέατρα, κινηματογράφοι, νυχτερινοί έξοδοι με την παρέα, διασκεδάσεις που και κουράζουν και για άλλη μια φορά ακόμη παραπέμπουν στο ίδιο σκηνικό —ασυνενοησία, ανταγωνισμός, επίπλαστη επικοινωνία.

Σχετικό θέμα Μια βόλτα στην εξοχή.

Ατακτη – Markos Vamvakaris

Μαρκος Βαμβακαρης

Το φεγγάρι καθρεφτιζόταν νωχελικό, αργόσυρτο,καθώς ασήμωνε τα μαύρα νερά δίπλα στα άσπρα νοτισμένα από το κύμα σπίτια.
Ήχοι – απόηχοι, μιας άλλης εποχής διστακτικά συντρόφευαν τούτη τη νύχτα – όλες τις τωρινές, τις άδειες από ατόφια, γνήσια αισθήματα – έτσι καθώς μπερδεμένες κυλούσαν στη βιάση τους. Νύχτες… νύχτες ασημοστόλιστες και φεγγαρολουσμένες εις μάτην – δεν δίνουν ποτέ, αυτό που κρύβουν στα τόσα στολίδια τους —κλεισμένα μυστικά στα βάθη τους κρύβουν.

Μάρκος Βαμβακάρης: «Όσοι γεννούν πρωθυπουργοί, όλοι τους θα πεθάνουν. Τους κυνηγάει ο λαός για τα καλά που κάνουν
Μάρκος Βαμβακάρης
Μάρκος Βαμβακάρης – 1905 Άνω Σύρος – 1972 Αθήνα

Ήθελα να σ’ αντάμωνα, να σου ‘λεγα καμπόσα
κι αν δε σου γύριζα το νου
αχ να μου ‘κοβαν τη γλώσσα
Δε σε θέλω, δε σε θέλω πια δε σ’ αγαπώ
δε σε θέλω και πάρε και δρόμο και τράβα στο καλό.
Μου το ‘πανε οι μάγισσες κι όλες οι καφετζούδες
μου το ‘πε μια απ’ την Αίγυπτο
αχ με τις φαρδιές πλεξούδες
Και τι δεν έκανα για σε για να σε διορθώσω
μα εσύ είσαι τόσο άτακτη
αχ στρίψε για να γλυτώσω.

Εκείνη τη νύχτα – ίσως στην Μπέλλα Γκράτσια ή στην Παρακοπή, ο Μάρκος πήρε το μπουζούκι του και τραγούδησε με τη κοφτή φωνή του μια μελωδία που θα ‘μενε αξέχαστη για το λιτό, λεβέντικο ύφος της και τη μαεστρία της εκδήλωσης του νοήματος της —κι ήταν ένα μυστικό που αποκαλύφθηκε μέσα στην ίδια μ’ αυτή νύχτα, που ήταν όμως αλλοτινή.

Αζόλιμνος, Σύρος, Αύγουστος 2009

Μάρκος Βαμβακάρης – Η μεγαλύτερη αξία στο ρεμπέτικο τραγούδι —Πέθανε την εποχή της Χούντας (8/2/’72) αδυνατώντας να ανταπεξέλθει η οικογένεια του στα έξοδα της κηδείος!
Σχετικό Άρθρο
Μάρκος Βαμβακάρης Αυτοβιογραφία (2): Αγγελική Βέλλου Κάϊλ
Μάρκος Βαμβακάρης Αυτοβιογραφία (1) Αγγελική Βέλλιου Κάϊλ

Kini Syros

Συρος – Bella Grazia και Παρακοπη

Kini_Panora2
Σύρος – Παραλία Κίνι από ψηλά

Μια θαυμάσια παραλία ήταν εκείνη του Κίνι στην Άνω Σύρο. Ξεκινήσαμε από τον Φοίνικα στις 11 π. μ. Η διαδρομή ήταν πολύ ευχάριστη.
Περάσαμε από Παρακοπή (τόπος Μουσείου Μάρκου Βαμβακάρη) χωρίς να μπούμε (μια άλλη φορά σκέφτηκα)… Μετά ο δρόμος άρχισε να γίνεται ανηφορικός – άρχισαν οι στροφές του βουνού – στο μέσον της ανηφορικής διαδρομής αντικρύσαμε το Κίνι!

Μια θαυμάσια κωμόπολη απλωνόταν στο κάτω πέρας του ορίζοντα καθώς ενωνόταν με τη θάλασσα. Στην παραλία, ομπρέλες από ξερά φύλλα καλαμιού, δίπλα στον στενό παραλιακό δρόμο με τους χαμηλούς φοίνικες γεμάτο εστιατόρια, καφενεδάκια, κι ένα μπαράκι απ’ όπου ακουγόταν η μουσική… Η γοργόνα με το ναύτη στην αγκαλιά της έργο του γλύπτη Ξενούλη στο συντριβάνι, που δρόσιζε ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα. Κάναμε το μπάνιο μας και μετά στο εστιατόριο.

Η κολοκυθόπιττα, το κρασί, τα χόρτα με φόντο την παραλία του Κίνι γινόντουσαν ακόμη πιο εύγευστα… Ξενοδοχεία με γαλλικά ονόματα (πολλοί στη Σύρο είναι καθολικοί) ένα που θυμάμαι Francoise – το άλλο – όπου θα ‘ταν μια μελλοντική ωραία διαμονή, δεν το θυμάμαι τώρα… Όμως το Κίνι θα ‘ναι πάντα μέσα στην καρδιά μου για το ωραίο τοπίο του, το γαλάζιο τ’ ουρανού και της θάλασσας, την ηρεμία και τη φιλοξενία του μέσα στο απέριττο τοπίο της παραλιακής Άνω Σύρου.

Μελλοντικές Διακοπές

Exotic Beach
Mέρη εξωτικά ονειρεμένα

To «Μικρό Εξοχικό» είναι έτοιμο να πάει καλοκαιρινές διακοπές… Η Σύρος είναι στην πρώτη γραμμή προτίμησης!  Γαλυσσάς και Μπέλλα Γκράτσια, Φοίνικας, Παρακοπή όπως λέει και το τραγούδι του μεγάλου Συριανού συνθέτη Μάρκου Βαμβακάρη.

Στο μεταξύ στη Κίχλη ο Γ. Σεφέρης ομολογεί… Τα σπίτια που είχα μου τα πήραν – έτυχε να ‘ναι χρόνια δύσκολα, πολέμοι, χαλασμοί, ξενιτεμοί…

Όμως εμείς θα ξεκινήσουμε για το ταξίδι και οι εντυπώσεις μας θα είναι κάτι καινούργιο και πολύτιμο στη βαλίτσα των αποσκευών μας κατά την επιστροφή.