Αρχείο ετικέτας Books

Τριπλή ταυτοπροσωπία

kazantzakis
Νίκος Καζαντζάκης

60 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη Με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη, ο δήμος Αθηναίων και πολιτιστικοί φορείς της πόλης τιμούν τον μεγάλο Έλληνα συγγραφέα με σειρά εκδηλώσεων, το Φεβρουάριο και το Μάρτιο, στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθήνας και στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας.

Το έργο «Αναζητώντας τον Ζορμπά» σκιαγραφεί τη δυνατή φιλία, το βαθύ σεβασμό και τον αμοιβαίο θαυμασμό, που ένωνε τον Νίκο Καζαντζάκη και τον Γιώργο Ζορμπά εργάτη στο ορυχείο λιγνίτη στη Μάνη, που νοίκιασε το 1917 ο σπουδαίος συγγραφέας, στην προσπάθεια του να θέσει τα πνευματικά και πολιτικά του ιδεώδη στη διαδικασία της πραγμάτωσης και εν τέλει, στη γένεση του διάσημου μυθιστορήματος «Αλέξης Ζορμπάς».

Ο δημοφιλής πρωταγωνιστής Γιώργος Χωραφάς, μέσω της σχέσης των δύο αντρών, των συζητήσεων τους για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, τον πόλεμο, την γυναίκα, την τροφή, την λογική και τον Θεό, όπως αποτυπώνονται στο μυθιστόρημα, προχωρά το θεατρικό του αναλόγιο στην αλληγορία του τζίτζικα και του μέρμηγκα που, όπως ο ίδιος λέει, ακολουθεί τους σημερινούς Έλληνες, οι οποίοι αισθανόμενοι μια συλλογική ενοχή, έχουν εγκλωβιστεί σε μια καταπιεστική κρίση και θυσιάζονται στον βωμό του αγώνα για παραγωγικότητα.

Νίκος Καζαντζάκης – Η γνωριμία μου με τον Γιώργο Ζορμπά

Για το μήνα Μάρτιο Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος από τις 3 έως τις 31 Μαρτίου 2017, παρουσιάζει την έκθεση βιβλίων και χειρογράφων του συγγραφέα «Ματιές στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη».
Σε δύο προθήκες της βιβλιοθήκης στο Βαλλιάνειο κτίριο, εκτίθενται έργα και χειρόγραφα του Νίκου Καζαντζάκη, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ιδιόχειρη αφιέρωση του συγγραφέα στην Εθνική Βιβλιοθήκη στο εσώφυλλο της μετάφρασης της Θείας Κωμωδίας του Δάντη.

Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος, Βαλλιάνειο κτίριο: Πανεπιστημίου 32
Ημερομηνία:
Παρ, 17/02/2017 – 19:00 – Παρ, 31/03/2017 – 22:00

πληροφορίες από ciyofathens.gr

Θα πεθάνω μαζί σου!

Heinrich Von Kleist – Henriette Vogel, 1811: μια διπλή αυτοκτονία

vonKleist
Heinrich von Kleist

«Μ’ αγαπάς; Δεν σου ζητώ να ζήσουμε μαζί αλλά να πεθάνουμε μαζί»!
Ήταν μια πολύ καλή ταινία («Amour Fou» της Jessica Hausner) – υποψηφιότητα στις Κάννες 2014, για το βραβείο «Un certain regard» – που στάθηκε η αφορμή για την παρούσα δημοσίευση. Ο Heinrich Von Kleist (1777 –  1811) υπήρξε επιφανής Γερμανός συγγραφεύς της εποχής του Διαφωτισμού. Υπέρτατος νόμος η εντολή του βαθύτερου εγώ: το δικό του του υπαγόρευσε την αυτοκτονία! την οποία έφερε εις πέρας μαζί με την ανίατα νοσούσα Henriette Vogel. Και οι δυο τους είναι θαμμένοι σε κοινό τάφο έξω από το Βερολίνο, στο δάσος δίπλα στη λίμνη όπου το δράμα τελείωσε μαζί με τον καφέ, το κρασί και το ρούμι που ήπιαν μαζί…

amourFou
Amour Fou – Birte Schnöink

Τίτλος: Τρελή αγάπη (Amour Fou)
Σκηνοθεσία: Jessica Hausner
Σενάριο: Jessica Hausner
Πρωταγωνιστούν: Christian Fiedler, Birte Schnöink, Sandra Hüller
Έτος: 2014
Είδος: Δράμα εποχής, βιογραφία
Στυλ: (κινηματογραφίας) στυλιζαρισμένο αισθηματικό δράμα εποχής
Διάρκεια: 96΄
Γλώσσα: Γερμανική
Τόποι γυρισμάτων: Γερμανία
Τιμητικές διακρίσεις: Αυστρία 2015: Καλύτερο σενάριο, Υποψηφιότητα σκηνοθεσίας, ερμηνείας, κοστουμιών, Κάνες 2014: Υποψηφιότητα βραβείου «Ένα βλέμμα» (Un certain regard) για την Jessica Hausner, Λισαβόνα 2014: βραβείο Jaeger – leCoultre, καλύτερης ταινίας – κ.ά.

Υπόθεση: Ο νεαρός ποιητής Χάινριχ προσπαθεί να πείσει την ξαδέλφη του Μαρί να αυτοκτονήσουν μαζί για να ξορκίσει τον αδυσώπητο πάντα θάνατο, μέσω της αγάπης. Όταν εκείνη αρνείται με σαρκαστική διάθεση, εκείνος θα αναζητήσει νέα σύντροφο σ’ αυτό του το εγχείρημα, βρίσκοντας την Ενριέτα – γυναίκα ενός πλούσιου επιχειρηματία φίλου του, η οποία πάσχει από ανίατη πιστεύουν, νόσο.

«Amour Fou» της Jessica Hausner

Ο Heinrich von Kleist (Χάινριχ φον Κλάιστ) γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1777 στη μικρή πόλη της Φρανκφούρτης-πάνω-στον-Όντερ. Οι γονείς του πέθαναν όταν ο Κλάιστ ήταν ακόμη μικρός και μια θεία του ανέλαβε την ανατροφή του. Το 1788 ο Κλάιστ στάλθηκε σε οικοτροφείο και σε ηλικία 14 ετών κατατάχτηκε στη Φρουρά του Πότσνταμ. Έμεινε στο στρατό μέχρι το 1799.

Το 1801 ο Κλάιστ πήγε στο νησί Ντελοζέα στην ελβετική λίμνη Τουν. Εκεί γνώρισε μια σύντομη περίοδο ευτυχίας, αρκετή για να ολοκληρώσει το πρώτο του θεατρικό έργο, «Οικογένεια Γκόνορετς», που στη συνέχεια το έβαλε να διαδραματίζεται στη Γερμανία και του έδωσε τον τίτλο «Οικογένεια Στρόφενσταϊν» (1803). Με τη συγγραφή θεατρικών έργων ασχολήθηκε από το 1803 μέχρι το 1811: «Η οικογένεια Στρόφενσταϊν», 1803, «Η σπασμένη στάμνα», 1806, «Αμφιτρύων», 1807, «Πενθεσίλεια», 1807, «Το Κατερινάκι του Χάιλμπρον», 1807, «Η μάχη του Χέρμαν», 1808, και «Πρίγκιπας Φρειδερίκος του Χόμπουργκ», 1811. Έγραψε διηγήματα και νουβέλες από το 1806 έως το 1811: «Ο σεισμός στη Χιλή», 1807, «Η Μαρκησία του Ο…», 1808, «Μίχαελ Κολχάας», «Η ζητιάνα του Λοκάρνο», 1810, «Ο έκθετος», «Αρραβωνιάσματα στον Άγιο Δομήνικο», «Η Αγία Καικιλία ή η δύναμη της μουσικής» και «Η μονομαχία», 1811.

Το 1807 ο Κλάιστ ξεκίνησε ένα μηνιαίο λογοτεχνικό περιοδικό, τον «Φοίβο». Ήταν το όχημα για τη δημοσίευση αποσπασμάτων των έργων του, αλλά μια σειρά από αντιξοότητες ακολούθησε την περίοδο της καλοτυχίας. Παρόλο που ο Γκαίτε συμφώνησε ν`ανεβάσει τη «Σπασμένη στάμνα», απέρριψε την «Πενθεσίλεια». Επιπλέον η «Σπασμένη στάμνα» απέτυχε στη σκηνή της Βαϊμάρης, οι σχέσεις μεταξύ Γκαίτε και Κλάιστ έγιναν τεταμένες και ο «Φοίβος» έκλεισε τον Δεκέμβριο του 1808. Την περίοδο κατάθλιψης ακολούθησε ένας ανανεωμένος ενθουσιασμός. Το 1810 εξέδωσε την πρώτη ημερήσια πρωσική εφημερίδα «Berliner Abendblatter», η οποία όμως έκλεισε τον Μάρτιο του 1811. Στην «Berliner Abendblatter» δημοσιεύθηκαν μερικά από τα διηγήματά του όπως το «Η Αγία Καικιλία ή η δύναμη της μουσικής» και σημαντικά δοκίμια, με κυριότερο το «Σχετικά με το θέατρο των μαριονετών», 1810.

amourFou_oval
Amour Fou – Birte Schnöink (Henriette)

Το κλείσιμο της εφημερίδας του έδωσε το τελειωτικό χτύπημα. Στράφηκε πάλι στο θέατρο, αλλά κανείς δεν ήταν πρόθυμος ν` ανεβάσει έργο του. Τότε έτυχε να συναντήσει τη Χενριέτε Φόγκελ, μια παντρεμένη γυναίκα που έπασχε από ανίατο καρκίνο. Προδίδοντας τη σύζυγό του, Μαρί φον Κλάιστ, που αρνήθηκε μια συμφωνία αυτοκτονίας, ο Κλάιστ στράφηκε στη Φόγκελ που με ενθουσιασμό ασπάστηκε την ιδέα ενός διπλού θανάτου. Ετοίμασαν επιμελώς τις τελικές λεπτομέρειες. Ο Κλάιστ έκαψε τα υπολείμματα των έργων του (μαζί και την αυτοβιογραφική νουβέλα του «Η ιστορία της ψυχής μου», που λέγεται ότι είχε καταπλήξει τους ελάχιστους που τη διάβασαν). Στις 21 Νοεμβρίου του 1811, βγήκαν στην εξοχή και ήπιαν τσάι· εκεί ο Κλάιστ πρώτα πυροβόλησε τη Φόγκελ κι έπειτα τον εαυτό του. (πληροφορίες ianos.gr)

«Τρελή Αγάπη» (Amour Fou) δες ένα ακόμη: video

 

 

Η Μάστιγα της Ασίας

georgeHorton
George Horton

Τζωρτζ Χόρτον (George Horton) Αμερικανός διπλωμάτης, ποιητής και φιλέλληνας (1859 – 1942)

Ο Χόρτον ήταν μέλος του διπλωματικού σώματος των ΗΠΑ, και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις ως πρόξενος, πρωταρχικά στην Ελλάδα, στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού. Υπηρέτησε επίσης σε δύο διαφορετικές περιόδους και στη Σμύρνη, από 1911 μέχρι 1917 όταν οι ΗΠΑ άνοιξαν διπλωματικές σχέσεις με την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και στη περίοδο 1919-1922, στη διάρκεια της ελληνικής «κατοχής» της Σμύρνης στη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

IzmirJapanese
Ιαπωνικό εμπορικό ατμόπλοιο αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Σμύρνης

Το εμπορικό γιαπωνέζικο πλοίο αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Σμύρνης, λίγο πριν αρχίσει η επιχείρηση διάσωσης των προσφύγων με τη μεταφορά τους στον Πειραιά – 8 Σεπτεμβρίου 1922. Η σπάνια φωτογραφία φέρει σημείωση στα ιταλικά:
«Σμύρνη 8 Σεπτεμβρίου 1922. Αποχώρηση ελληνικού στρατού και διάσωση Ελλήνων και Αρμενίων από ιαπωνικό ατμόπλοιο»! Την επόμενη μέρα, 9 Σεπτεμβρίου, θα έμπαιναν στη Σμύρνη οι Τούρκοι. (Αρχείο Κυριάκου Λυκουρίνου)

Σήμερα ο Χόρτον είναι περισσότερο γνωστός για το βιβλίο του αναφέρεται σχετικά στα γεγονότα που οδήγησαν στη πυρκαγιά και καταστροφή της Σμύρνης, και σ΄ εκείνα που συνέβησαν κατά τη διάρκειά της, το 1922, στα οποία και υπήρξε αυτόπτης μάρτυς. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1926 και ο τίτλος του «Η Μάστιγα της Ασίας» (The Blight of Asia) αναφέρεται σ’ αυτό που ο Χόρτον θεωρούσε αποτρόπαιη συμπεριφορά των Τούρκων, και κατ’ επέκταση, ολόκληρου του Ισλάμ.
Ο Χόρτον ήταν επίσης επαγγελματίας διπλωμάτης και αγάπησε την Ελλάδα. Έγινε Αμερικανός πρόξενος στην Αθήνα το 1893, όπου προώθησε ενεργά την αναγέννηση των ολυμπιακών αγώνων και ενέπνευσε τη συμμετοχή της Αμερικάνικης ομάδας. Έγραψε ένα λυρικό «οδηγό για τον επισκέπτη των Αθηνών» και συνέθεσε μια στοχαστική περιγραφή της παραμονής του στην Αργολίδα.

Ο Χόρτον υπηρέτησε δύο φορές ως Πρόξενος των ΗΠΑ στην Αθήνα, από το 1893-1898 και από το 1905-1906. Ήταν επίσης Πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη μεταξύ 1910-1911.

Μετά υπηρέτησε ως Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη, μέχρι τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων των ΗΠΑ με την Οθωμανική αυτοκρατορία (1911-1917) κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπηρέτησε ξανά ως Πρόξενος στη Σμύρνη μετά τον πόλεμο (1919-1922) και παρέμεινε εκεί μέχρι που ξέσπασε η μεγάλη φωτιά της Σμύρνης στις 13 Σεπτεμβρίου του 1922 (ν.η.), περνώντας τις τελευταίες ώρες πριν την εκκένωση υπογράφοντας άδειες γι’ αυτούς που είχαν δικαίωμα στην προστασία των ΗΠΑ και σε μεταφορά στον Πειραιά. Με δική του μάλιστα παρέμβαση ζητήθηκε η διάθεση δύο αμερικανικών αντιτορπιλικών προς βοήθεια του ελληνογενούς στοιχείου. Επίσης επέτρεψε σε ελληνικά ατμόπλοια ιστιοφόρα και αλιευτικά υπό αμερικανική σημαία να προσεγγίσουν και σε άλλες περιοχές των μικρασιατικών παραλίων για τη διάσωση και μεταφορά των Μικρασιατών σε παρακείμενα ελληνικά νησιά. Η συμβολή του αυτή, υπό τις επικρατούσες τότε συνθήκες υπήρξε αναμφίβολα σπουδαία και μεγάλη.

Ο Δήμος Νέας Σμύρνης σε αναγνώριση αυτής του της προσφοράς ανήγειρε μνημείο με την προτομή του στο προ της «Εστίας Νέας Σμύρνης» πάρκο.

Στο 432ο φύλλο της τριμηνιαίας έκδοσης της Ενώσεως Σμυρναίων [Mικρασιατική Ηχώ] Αθηνών (Ιανουάριος – Φεβρουάριος – Μάρτιος 2016) διαβάσαμε ότι «έφυγε» από τη ζωή, πλήρης ημερών (είχε γεννηθεί το 1912), η Νάνσυ Χόρτον, κόρη του Τζωρτζ Χόρτον, γεν. προξένου των Η.Π.Α. στη Σμύρνη, και της εκ της ελληνικής ομογένειας της εποχής, Σμυρναίας Αικατερίνης Σακοπούλου (Catherine Sacopoulos) […]

Η Νάνσυ Χόρτον, που σπούδασε σε αμερικάνικο πανεπιστήμιο και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Χάρβαρντ, ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με το αρχείο του πατέρα της, τη διάσωση και την αξιοποίησή του. Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό κάνοντας γνωστό το έργο του πατέρα της υπέρ της σωτηρίας των χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας.

Η Πολιτιστική Εστία Μικρασιατών Νέας Ιωνίας Μαγνησίας «ΙΩΝΕΣ», επί προεδρίας της αείμνηστης Άννας Αϊβαζόγλου, στην προσπάθειά της να προβάλει το έργο του Τζωρτζ Χόρτον και τις ανθρωπιστικές υπηρεσίες που προσέφερε στους Μικρασιάτες και συνέβαλε τα μέγιστα για να λάμψει η αλήθεια γύρω από τα τραγικά γεγονότα της Καταστροφής της Σμύρνης, «ανακάλυψε» και κάλεσε τη γηραιά κυρία Νάνσυ Χόρτον (ήταν τότε 91 ετών) και μίλησε σε εκδήλωση που οργάνωσε με θέμα «Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μ. Ασίας» (Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2003, στο Δημαρχείο Ν. Ιωνίας).
Για να τιμηθεί ο φιλέλληνας Τζωρτζ Χόρτον, με πρόταση της Εστίας «ΙΩΝΕΣ», ο Δήμος Νέας Ιωνίας (Βόλου) με την αριθ. Απόφαση 216/2007 επί δημάρχου Παύλου Μαβίδη, μετονόμασε την οδό Αλωπίου (ανύπαρκτο πρόσωπο) στη συνοικία Αγίου Σπυρίδωνος-Ακρόπολη (διασταύρωση με Μυτιλήνης), σε οδό «ΤΖΩΡΤΖ ΧΟΡΤΟΝ.

Σήμερα θυμόμαστε τον Χόρτον κυρίως για την αφήγησή του με τίτλο «Η κατάρα της Ασίας», που εκδόθηκε το 1926 και αναφέρει, μεταξύ ποικίλων άλλων θεμάτων, και τη μεγάλη φωτιά της Σμύρνης η οποία κατέστρεψε την πόλη Σμύρνη (τουρκικά, Ιζμίρ) στην Τουρκία, φωτιά που άρχισε στις 13 Σεπτεμβρίου 1922.

Σύμφωνα με τον James L. Marketos, ο Χόρτον ήθελε με το βιβλίο του να επισημάνει τέσσερα βασικά σημεία. Πρώτον, ήθελε να δείξει με παραδείγματα ότι οι καταστροφές που έγιναν στη Σμύρνη ήταν απλά «η τελευταία πράξη σ’ ένα συνεπές πρόγραμμα εξόντωσης του Χριστιανισμού σε όλη την επικράτεια της παλιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας». Δεύτερον, ήθελε να αποδείξει ότι η φωτιά της Σμύρνης ξεκίνησε από στρατεύματα του τακτικού Τουρκικού Στρατού, με, όπως το θέτει ο ίδιος, «σταθερή πρόθεση, σύστημα, και προσοχή σε μικρές λεπτομέρειες». Τρίτον, ήθελε να τονίσει ότι οι Σύμμαχοι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου τοποθέτησαν με αναίσχυντο τρόπο τα ιδιοτελή πολιτικά και οικονομικά συμφέροντά τους υπεράνω της δυσάρεστης θέσης των πολιορκημένων χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, επιτρέποντας έτσι να εκτυλιχθεί η Καταστροφή της Σμύρνης χωρίς καμιά αποτελεσματική αντίσταση, και, όπως είπε, «χωρίς ούτε καν μια λέξη διαμαρτυρίας από καμιά πολιτισμένη κυβέρνηση». Και τέταρτον, ήθελε να εξηγήσει ότι οι ευλαβείς Δυτικοί Χριστιανοί αυταπατώνταν, αν σκέπτονταν ότι έκαναν ιεραποστολική πρόοδο στον μουσουλμανικό κόσμο.

Τον καιρό που εκδόθηκε το βιβλίο ο Χόρτον είχε παραιτηθεί από τη διπλωματική αποστολή του κι έγραφε ως ιδιώτης, παραθέτοντας τις παρατηρήσεις τις δικές του και των ανθρώπων που αναφέρει. Η αφήγησή του θεωρείται από κάποιους αμφιλεγόμενη, όπως και η ίδια η φωτιά – (εξ αιτίας προφανώς της αντι-τουρκικής του κοσμοθεωρίας!)

Πηγές: wikiwand.com/el/Τζωρτζ_Χόρτον,  enosismyrneon.gr

Φυλακας στη Σικαλη

Catcher in the Rye

catcherIntheRye
Φύλακας στη Σίκαλη – J. D. Salinger

Από τα βιβλία που σημάδεψαν τα νεανικά χρόνια του Woody Allen, ήταν και το βιβλίο Catcher in the Rye, του J. D. Salinger. Το βιβλίο αυτό  έχει κυκλοφορήσει σην ελληνική αγορά από τις εκδόσεις Επίκουρος από το 1978.
Είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τη Νέα Υόρκη, το Μανχάτταν, την Άνω Ανατολική πλευρά γενικώς της Νέας Υόρκης.
Ο κόσμος του θρυλικού συγγραφέα Τζ. Ντ. Σάλιντζερ μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη, σε αυτή την αποκαλυπτική ματιά στις εμπειρίες που διαμόρφωσαν έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους, αμφιλεγόμενους και αινιγματικούς συγγραφείς των καιρών μας. Τοποθετημένο χρονικά στο πολύχρωμο κάδρο της Νέας Υόρκης των μέσων του 20ου αιώνα, το «Επαναστάτης στη Σίκαλη» ακολουθεί τον νεαρό Σάλιντζερ (Νίκολας Χουλτ), ενόσω αυτός προσπαθεί να βρει τη «φωνή» του, φλερτάρει με τη διάσημη κοσμική Ούνα Ο’Νιλ (Ζόι Ντόιτς) και πολεμά στις πρώτες γραμμές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτές είναι οι εμπειρίες που θα διαμορφώσουν τη δημιουργία του αριστουργήματός του, «Ο Φύλακας στη Σίκαλη», θα τον κάνουν διάσημο –αλλά και διαβόητο- εν μία νυκτί και, τελικά, θα οδηγήσουν στην απόσυρση του από τα φώτα της δημοσιότητας για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Σκηνοθεσία: Ντάνι Στρονγκ Πρωταγωνιστούν: Νίκολας Χουλτ, Ζόι Ντόιτς, Κέβιν Σπέισι, Σάρα Πόλσον

Gustav Klimt
Gustav Klimt

Μια άλλη εποχή ανεπιστρεπτί χαμένη —τότε που οι άνθρωποι κυκλοφορούσαν – οι άνδρες με τη περίφημη «ρεπούμπλικα», οι γυναίκες, μ’ ένα καπελάκι αγορασμένο από τη δημοφιλή τότε «καπελού».
Οι ντουλάπες της εποχής περιελάμβαναν μεταξωτές γραβάτες, μαντηλάκια για το τσεπάκι του σακακιού, λουλούδια για να στολίζουν το πέτο των γυναικών, κάλτσες με ραφή, μπέρτες γούνινες τις λεγόμενες epaules ετόλ κατά παράφρασιν. Οι τουαλέτες, τα περίφημα αρώματα Arpege, Channel 5, Muguet, Canoe, Je Reviens, Miss Dior, Diorissimo κλπ.

Αν γυρίσουμε πίσω στη Νέα Υόρκη, συγγραφεύς με μεγάλο κοινό ήταν και οι Pearl Buck, η Margaret Mitchell με το «Όσα παίρνει ο άνεμος«, η Patricia Hιghsmith, και από τους νεώτερους της εποχής,  oι F. S. Fitzgerald,  Betty Smith, J. D. Salinger —συγγραφεύς, που όπως λέει ο Woody Allen «το να τον διαβάζεις ήταν σκέτη ευχαρίστηση, αντιθέτως με τον Φλωμπέρ που ήταν μια (δύσκολη και βαρετή) σκέτη μελέτη. Τότε η ευχαρίστηση δε συνήδε με το διάβασμα. Υπήρχαν βιβλία που σ’ ευχαριστούσαν κι άλλα που ήταν βιβλία που μοιάζανε με «μελέτη κατ’ οίκον» για το αυριανό μάθημα» συνεχίζει.

Betty Smith – A Tree Grows in Brooklyn

Στην Ελλάδα πολύ γνωστό βιβλίο για τη Ν. Υόρκη ειδικότερα για το Brooklyn, ήταν το βιβλίο της Betty Smith «Ένα δένδρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν» – βιβλίο που διαβαζόταν μονορούφι 1 και 2 και 3 φορές απ’ το νεανικό κοινό των 17άρηδων της εποχής. Περιέγραφε όλα τα βάσανα και τις προσδοκίες συνάμα, ενός νεαρού κοριτσιού που μεγαλώνει σε μια φτωχογειτονιά —που σήμερα βέβαια, είναι από τις ακριβότερες της περιοχής του Μπρούκλιν! (Μπέττυ Σμιθ:
Ένα δένδρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν εκδ. Γράμματα/ info Web)
Συνέχεα στη συνέντευξη Woody Allen για τα 5 βιβλία που ξεχωρίζει.
Φύλακας στη Σίκαλη Ταινία