Αρχείο ετικέτας lost

Θραύσματα μνήμης καλοκαιριού

Το ακριβές είναι αληθινό αλλά και το μη ακριβές επίσης: René Magritte

rene_magritte_horse
René Magriite (Le blanc seing) Λευκή Υπογραφή

Θραύσματα καλοκαιριού: ένα γλυκό ψυγείου, μια λίστα ταινιών που σου ‘κανε εντύπωση, ένα έργο με αναπάντεχη υπόθεση και εξαιρετική ερμηνεία «Η νηπιαγωγός»… τέσσερις φορές στο ίδιο μέρος μέσα στη μέρα, το ξόδεμα όλων των χρημάτων, αναμονή μέσα στο μεσημέρι, πράγματα που πρέπει να γίνουν και παραμένουν όμως ως έχουν…

Απογοήτευση διαδέχεται την ικανοποίηση και τα δύο σε μέτριες δόσεις ίσα-ίσα που να μην τρελαίνεσαι… και το καλοκαίρι προχωράει ακάθεκτο. Ένα τζιτζίκι που μπήκε μέσα στην κουζίνα και το έπιασες να το ελευθερώσεις, η γάτα που κοιμάται στο τραπέζι του μπαλκονιού, η έξοδος το βράδυ σε ένα cool υποθέτεις εστιατόριο…

Οι ώρες περνούν, ο ανεμιστήρας που κάνει θόρυβο, τα παπούτσια της ήταν δέκα ζεύγη Repetto – τουλάχιστον, και η Σοφία Λόρεν φορούσε τέτοια κόκκινα… θραύσματα μνήμης καλοκαιριού…

Όλα σε καλαμάκι

aggeliko
Όλα σε καλαμάκι…

Τα σουβλάκια ανέκαθεν ήταν εδραιωμένα στην ελληνική κουζίνα. Από τα πρώτα σουβλατζίδικα ήταν εκείνο στην οδό Κορδιγκτώνος στη Πατησίων. Κόσμος περίμενε για τα καλαμάκια, το γύρο, τις πίτες με το τζατζίκι και το κρεμμύδι. Στη πορεία των χρόνων αυτό το έδεσμα εξελίχτηκε, για να φτάσουμε στα σημερινά μοντέρνα σουβλατζίδικα, κεμπαπτζίδικα που μαζεύουν πάντα με την ίδια επιτυχία τον κόσμο. Όμως το να βρεις πραγματικά το καλό σουβλάκι δεν είναι κι εύκολο, καθώς γι’ αυτό χρειάζεται απολύτως καλό και φρέσκο κρέας καθώς και σωστό ψήσιμο στα κάρβουνα.

Αποφάσισα να πάω σε ένα από αυτά στο σπίτι μου κάπως κοντά. Μου το είχαν συστήσει – πως είναι πολύ καλό και με τιμές ανάλογες της προσδοκίας να μη ξοδευτείς. Μ’ αυτό τον προοίμιο ξεκινήσαμε: πράγματι όλα ήταν όπως τα περιμέναμε. Βέβαια το μέρος το βρήκαμε δύσκολα καθώς χαθήκαμε στους κοντινούς δρόμους. Ενώ μας είχαν πει που θα στρίψουμε για να βρούμε το δρόμο περάσαμε το σημείο αυτό ατυχώς, πήγαμε πιο κάτω και μετά το απόλυτο κενό. Πίστευα πως ο δρόμος ήταν κεντρικός αλλά ήταν κάτω από τον κεντρικό – ένας κάθετος μακρύς ήσυχος δρόμος χωρίς καθόλου κίνηση και ελάχιστα φώτα. Εν τέλει τον βρήκαμε και πιάσαμε θέση στο τραπεζάκι του βάθους.

Πράγματι τα κρέατα ήταν πρώτης επιλογής: μοσχάρι, ψαρονέφρι, κοτόπουλο, γαλοπούλα – ήταν σε μεγάλα κομμάτια στο χοντρό καλαμάκι, πολύ ωραία ψημένα και νόστιμα. Η σαλάτα με ψιλοκομμένο λάχανο, μαρούλι, ντομάτα, αγγουράκι, με τυρί ψωμοτύρι (γιαούρτι με τυρί) – τυρί παραδοσιακό πολύ νόστιμο. Οι πατάτες ψιλοκομμένες, οι πίτες λεπτές και τραγανές. Τέλος το κρασί ένα μοσχάτο «Αμβούργου» (παραδοσιακή ποικιλία περιοχής Τυρνάβου) αρωματικό και ελαφρύ, παγωμένο σε ωραίο μπουκάλι με φελλό – κι εδώ πρέπει να τονισθεί πως ήταν ιδιαίτερα ελαφρύ που καθόλου δεν θα σε πείραζε όσο κι αν έπινες ωστόσο εγώ το βρήκα υπέρ του δέοντος ελαφρύ.

Το σουβλάκι ψαρονέφρι που πήρα πάντως, ήταν ιδιαίτερης γεύσης. Είχα να φάω ψαρονέφρι κάποιους αιώνες γιατί δεν τρώω χοιρινό. Πάρα πολύ νόστιμο – και μόνο απ’ αυτό αξίζουν όλοι οι έπαινοι στη διεύθυνση. Η κοπέλα που έπαιρνε την παραγγελία και σέρβιρε ήταν ευγενέστατη, πολύ χαμογελαστή και χαριτόβρυτη. Οι τιμές λογικές στα πλαίσια των 20 ε. το ζευγάρι, που περιλάμβαναν κέρασμα γλυκό. ραβανί στην περίπτωση αυτή. Σημειωτέον πως με ένα μόνο καλαμάκι μπορείς να χορτάσεις!

Αγγελικό το όνομα του μαγαζιού, αγγελικές οι γεύσεις, αγγελική  και τ’ όνομα. Θα ξαναπάμε – πολύ σύντομα πιστεύω.