Αρχείο ετικέτας Mitsakis

Ένα αξέχαστο τρίο

rebetikotrio
Χρηστάκης, Σωτηρία Μπέλλου, Γιώργος Μητσάκης

Σωτηρία Μπέλλου, Γιώργος Μητσάκης, Χρηστάκης να που χαμογελούν με περίσσια χάρη στον φακό! Αυτοί έφυγαν στους ουρανούς πια, όμως η συνεισφορά τους στο ελληνικό τραγούδι και δη το ρεμπέτικο παραμένει ακατάλυτη. Τι κι αν βγουν δεκάδες άλλοι τραγουδιστές σε τίποτα δεν μπορούν να επισκιάσουν ένα άστρο που στη λαμπρότητα της λάμψης του τύλιξε με ζεστασιά και ελπίδα ό,τι ήταν κάτω από τις ακτίνες του.

Σαν βρεθείς εκεί όπου παίζουν τα μπαγλαμαδάκια ξεχνάς τα πάντα κάτω από τους ήχους μιας μουσικής – που έχοντας αποτινάξει όλα τα επίπλαστα του κόσμου αυτού παραμένει αγνή και γνήσια σαν το χαμόγελο αυτών που πίστεψαν σ’ αυτό που έκαναν όχι για να βγάλουν χρήματα ή να αποκτήσουν φήμη αλλά για να αφουγκραστούν τους κτύπους της καρδιάς τους, τον ήχο της, να μεταδώσουν τα μεράκια τους, να τα μοιραστούν απλόχερα. Αξέχαστοι τραγουδιστές, μια νεότητα αφιερωμένη στο τραγούδι, μια ορμή νεανική αφιερωμένη στην Ελλάδα και στους Έλληνες.

Όταν παίζουν τα μπαγλαμαδάκια…

«Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια παίζουν τα μπαγλαμαδάκια Καλέ παίζουν τα μπαγλαμαδάκια μάνα μου αχ! …τι μεράκια Μάνα μου αχ! …τι μεράκια παίζουνε τα μπαγλαμαδάκια.
Όταν ακούω μπαγλαμάδες όταν ακούω μπαγλαμάδες Καλέ όταν ακούω μπαγλαμάδες έξω φτώχεια και νταλκάδες
Έξω φτώχεια και νταλκάδες όταν ακούω μπαγλαμάδες. Μιά σταλίτσα οργανάκι μιά σταλίτσα οργανάκι Καλέ μιά σταλίτσα οργανάκι πως με φέρνει στο μεράκι Πως με φέρνει στο μεράκι μιά σταλίτσα οργανάκι.»

Γιώργος Μητσάκης – Ο δάσκαλος

mitsakisCapture
Γιώργος Μητσάκης Κωνσταντινούπολη 1921 – Αθήνα 1993

Όταν καπνίζει ο λουλάς *- Αυτό το τραγούδι δεν είναι όπως θα περίμενε κανείς του Βασίλη Τσιτσάνη καθώς είναι γνωστά τραγούδια του με ανάλογο «μάγκικο» περιεχόμενο. Είναι του – πιο πίσω στη λίστα των ρεμπετών συνθετών, ευρισκόμενου Γιώργου Μητσάκη. Το άκουσα σε μια μουσική εκπομπή της Ε.Τ. από έναν σύγχρονο τραγουδιστή. Ήταν μια εκπομπή αφιερωμένη στις παλιές ελληνικές ταινίες και είχε μαζί του ο παρουσιαστής αρκετούς από αυτούς και δη το Γιάννη Βόγλη πριν μας αφήσει. Ήταν η Μάρθα Καραγιάννη, η Άννα Φόνσου, η τραγουδίστρια Ελένη Ροδά, ο Φώτης Μεταξόπουλος που σηκώθηκε και χόρεψε ένα πολύ ωραίο χασάπικο! Κάποια στιγμή στη συζήτηση είπε πολύ εύστοχα «Εγώ δεν μετρώ τα χρόνια από τα 45. Τόσο είμαι και θα είμαι για πάντα».

Λοιπόν ένας τραγουδιστής από τη συντροφιά αυτή τραγούδησε το «Όταν καπνίζει ο λουλάς«. Στη συντροφιά έγινε ένα θαύμα: ένα φως είχε φωτίσει τα πρόσωπα όλων με ακτίνες χαράς και συμμετοχής στο θέμα του τραγουδιού. Αλήθεια έτσι συμβαίνει: ποιος ακούγοντας το τραγούδι αυτό καπνίζει λουλά – μπορεί και να μη ξέρει τι θα πει η λέξη αυτή. Όμως η διάνοια η καλλιτεχνική του Γιώργου Μητσάκη το έκανε κοινωνό σε όλους – ένα θέμα που δεν έχει σχέση με κανέναν κι όμως όλοι ταυτίζονται με αυτό. Γιατί; Γιατί αυτή είναι η ιδιότητα μιας ιδιοφυίας Να σε κάνει συμμέτοχο χωρίς όρους και αναστολές στη φαντασίωση ή στην εμπειρία της! Να παραδίδεσαι στο ταλέντο της! – ανάλογα βέβαια στον τομέα που βρίσκεται πάντα!

Ο Γιώργος Μητσάκης ήρθε από πολύ μικρός στην Ελλάδα, 14 ετών. Αρχικά η οικογένεια του εγαταστάθηκε στην Καβάλα – το 1935, κατόπιν μετεγκαστάθηκαν σ’ ένα χωριό κοντά στο Βόλο. Εκεί πρωτοήρθε σε επαφή με το λαϊκό τραγούδι. Στη Θεσσαλονίκη αργότερα γνωρίζεται με τον Βασίλη Τσιτσάνη. Το 1939 κατεβαίνει στην Αθήνα για να εγκατασταθεί στον Πειραιά τον οποίον και αγάπησε. «Έδινα την ερώτηση κι αμέσως την απάντηση» λέει, «παίζαμε για τους απλούς, λαϊκούς ανθρώπους» κι όταν κάποιος μου φώναζε «Μητσάκη, δάσκαλε παίξε και κανα βασανισμένο» «έπιανα αμέσως το τραγούδι: «απόψε άρχισε να βρέχει κι ο νους μου σε σένα πάλι τρέχει». Μπαγλαμά τότε έπαιζε μαζί μας και ο τυφλός Στέλιος Χρυσίνης.

*λουλάς = ναργιλές, αργιλές (τούρκικη λέξη)