Αρχείο ετικέτας Tinos

Tinos Eternal

Τηνος για παντα

Ταξίδι στην Τήνο

Τήνος - Παναγία
Παναγία Τήνου – Στέγη με άποψη φοίνικα

Θραύσματα σιωπής
ήχοι της νύχτας ανεξήγητοι
Άραγε να ‘ναι της χαράς ή μακρινοί της λύπης;

Τήνος νησί χαμένο
Στης μνήμης τα μακρόστενα δρομάκια σα να ‘παιζες κρυφτό.

Άσπρο γαλάζιο
το μαύρο τούτο του ουρανού διασπούν
λέξεις μετέωρες.

Τα πρόσωπα τότε ήταν γελαστά
στου φεγγαριού τη λάμψη αφημένα.
Στην άμμο, θαρρείς απάτητη
έσκαγε ρυθμικά
αργόσυρτο και χαρωπό το κύμα.

«Pigeon on the roof of Pangiou-Tinos».
Licensed under CC BY 2.5 via Wikimedia Commons – https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Pigeon_on_the_roof_of_Pangiou-Tinos.jpg#/media/File:Pigeon_on_the_roof_of_Pangiou-Tinos.jpg

Tότε
στου ασημένιου φεγγαριού αναλαμπή
στη χρυσαφιά του ήλιου λάμψη
τα πράγματα ολούθε τυλιγμένα.

Αιώνια Τήνος

Τηνος – Κατοικια κουκιδα στο πελαγος

Tinos
Τήνος – Κατοικία

Ο μελλοντικός επισκέπτης της Τήνου φαντάζεται πως Τήνος είναι το νησί της Μεγαλόχαρης. Η εκκλησία, η θαυματουργή εικόνα, τα τάματα, οι πιστοί που συρρέουν κατά το 15Αύγουστο, ημέρα γιορτής της εκκλησίας.

Όμως η Τήνος είναι πολλά περισσότερα —το νησί των μαρμαράδων, των γλυπτών με προεξάρχοντα τον Γιαννούλη Χαλεπά.
Στον Πύργο, χωριό της καταγωγής του, κάτω απ’ τον πλάτανο της πλατείας βρίσκεσαι σ’ ένα ξεχασμένο μιας άλης εποχής, ολοζώντανο τώρα σκηνικό: Οι δίσκοι με τα εδέσματα του καφενείου πηγαινοέρχονται: καφέδες, γαλακτομπούρεκα, δροσερά νερά, αναψυκτικά. Οι αυλές ολάνθιστες μεσ’ τις βουκαμβίλιες και τους ιβίσκους, τις αγγελικές και τ’ αγιοκλήματα. Στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια πολλά τα μαγαζάκια με τη προσεγμένη πραμάτεια. Αυτά στα ορεινά χωριά και άλλα πολλά θαυμαστά.

Όμως η Τήνος είναι το νησί του απέραντου γαλάζιου. Κάτω στις παραλίες η θάλασσα απλώνεται μέσα στο εκτυφλωτικό γαλάζιο του ουρανού. Το φως ζώνει από παντού το νησί καθώς διαχέεται στα ψηλά βουνά του και στη ηλιοφώτιστη θάλασσα που τα περιβάλλει. Τίποτε δε διασπά το απέραντο γαλάζιο.Τήνος φωνή κρυφή και δόξα του Αιγαίου.

Φωτό από Σπιτόγατος

Τήνος το νησί του Χαλεπά

Τηνος – το νησι του Γιαννουλη Χαλεπα

tinos_paxiaAmmos
Τήνος – Παραλία Παχιά (ή Πλατιά) Άμμος

Ένα εκπληκτικό μέρος. Το λένε και Νησί των Ανέμων. Τι να πρωτοθαυμάσεις; Τις απέραντες χρυσές αμμουδιές, τη διαυγή θάλασσα, τα ορεινά χωριουδάκια; Το ένα συναγωνίζεται το άλλο σε καλαισθησία, φιλοξενία, ησυχία.

Φάγαμε στον Πύργο γαλακτομπούρεκο, στα Κιόνια στα Τσαμπιά καρυδόπιττα – γλυκά άφθαστων νοικοκυρών! Αν πεις για τα φαγητά – όλα απλά, φρέσκα υλικά, γεύση που δε αντιπαραβάλεται με κανένα εστιατόριο της Αθήνας!

Η γραφικότητα του νησιού συναρπάζει, οι γλυκιές ψαλμωδίες που ξεχύνονται στην οδό Ευαγγελίστριας από τη Μητρόπολη νανουρίζουν γλυκά και ησυχάζουν το πνεύμα. Το βράδυ μια βόλτα στα σοκάκια με τα μύρια μαγαζάκια όπου πωλούνται είδη πάσης φύσεως αλλά σταθερής καλαισθησίας είναι μια ευχάριστη εμπειρία. Ο κόσμος δε σπρώχνει, δεν υπήρχε συνωστισμός, μπορούσες να περπατήσεις, να καθίσεις, να φας παντού άνετα.

Στα Υστέρνια το μπάνιο ήταν υπέροχο κάτω στην παραλία του νησιού. Αν και απόκρημνη παραλία μόλις κατέβεις αποζημιώνεσαι με το υπέροχο λιμανάκι – όρμο που τα σπίτια του ακουμπούν στο κύμα. Εκεί και ένα μικρό ταβερνάκι με ωραίους μεζέδες ψαρικών. Το ίδιο και στον Πάνορμο επίνειο του Πύργου. Οι ξένοι είναι πολλοί εκεί ιδίως Γάλλοι μάλιστα επισκεφθήκαμε και μια έκθεση χαρακτικής που αναπαραστούσε σκηνές από τη γειτονική του Παρισιού πόλη Reims.

Ο ζωγράφος μένει μόνιμα απ’ ότι φαίνεται στον Πύργο συνεχίζοντας θα ‘λεγες, την παράδοση των καλλιτεχνών του μαρμάρου του Πύργου, των ζωγράφων – όλων των ξένων περιηγητών που μαγεμένοι από την απλότητα, την άγρια ομορφιά του πελάγους του τρίτου αυτού νησιού των Κυκλάδων προς τη κάθοδο του Αιγαίου πελάγους, που αποφάσισαν να μείνουν δια παντός εκεί.
«Tinos oui, c’ est magnifique! Un il Grec absolument blanc et bleu dans l’ archipelague de Cyclades!» θα γράφανε στις καρτ-ποστάλ που θα στέλνανε στη πατρίδια τους. «Je pense y rester la-bas pour toujours!»

Οι περιστεριώνες, τα μαρμάρινα γείσα των παράθυρων καθώς και τα καφασωτά, οι στρογγυλοί φεγγίτες με το μαρμάρινο ακτινωτό ρόδο, οι πέτρινοι φράκτες και τοίχοι, οι ξερολιθιές, οι βουκαμβίλιες —παντού υπήρχαν στοιχεία της ντόπιας τέχνης και αρχιτεκτονικής.

Η Τήνος – το νησί του Γιαννούλη Χαλεπά, του Νικφόρου Λύτρα και πόσων άλλων καλλιτεχνών δεν θ’ αφήσει ποτέ τον επισκέπτη να φύγει χωρίς να την έχει βάλει στην καρδιά του.
Μια βόλτα στην προκυμαία της χώρας συναρπάζει με τον άνεμο που φυσάει δυνατός μέσα από τα στενά, τα παλιά σπίτια, τα εστιατόρια και τα κέντρα της παραλίας, προτού ξεχυθεί με ορμή ενωνόμενος με τη δύναμη και την απεραντωσύνη της  μαγευτικής αυτής θάλασσας που περιβάλλει το νησί και του χαρίζει όλες της τις χάρες και τις λάμψεις.