Αρχείο κατηγορίας Politics

Το Σκοπιανό και τα αδιέξοδα του

Τα Σκόπια (Skopje) είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της ΠΓΔΜ (της Γιουγκοσλαβίας). Συνορεύει δυτικά με την Αλβανία, ανατολικά με Βουλγαρία, νοτίως με την Ελλάδα. Ο πληθυσμός της είναι λίγο πάνω από μισό εκατομμύριο ενώ ο συνολικός πληθυσμός είναι περί τα δύο εκ. Πόλη του άλλοτε κρατιδίου της ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας με όνομα Μακεδονία επί Τίτο, που όταν διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία αξίωσε και πέτυχε να εδραιώσει διεθνώς με μια συστηματική διπλωματία πολλών ετών, αυτό το επί Τίτο υπαρκτό όνομα. Υπάρχει μια ερμηνεία ότι εμείς δεν αξιώσαμε τότε να απαλοιφθεί αυτή η ονομασία ως επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα, διότι ήμασταν υποχρεωμένοι στον Τίτο που είχε κλείσει τα σύνορα της χώρας του να μη μπορούν να διαφεύγουν οι αριστεροί καθώς έχαναν στον εμφύλιο (1949).

Ζόραν Ζάεφ
Ζόραν Ζάεφ (Α), Νικολά Διμιτρώφ

Εν αναμονή της απάντησης των Σκοπίων για αποδοχή των όρων για μια συμφωνία με την Ελλάδα, γίνεται αντιληπτή η κωλυσιεργία – απροθυμία τους να αποδεχθούν το erga omnes του ΥΠΕΞ δια του υπουργού Νίκου Κοτζιά. Η διαπραγμάτευση γίνεται δια του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ, του υπουργού εξωτερικών της Νικολά Διμιτρώφ υπό την εποπτεία του προέδρου Γκεόργκι Ίβανωφ. Δεν παραιτούνται προφανώς από τις βλέψεις τους για τη δημιουργία ενός κράτους με το όνομα Μακεδονία που θα αξιώνει όλο και περισσότερα από τις γειτονικές χώρες και συγκεκριμένα από την περιοχή Μακεδονία της Ελλάδας με ως απώτερη βλέψη το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Κεντρική πλατεία Σκοπίων
Κεντρική πλατεία Σκοπίων με το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου

Το προσχέδιο της συμφωνίας κρατούν τα ενδιαφερόμενα μέρη και ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς – έτσι είναι γνωστό τοις πάσι, σε ποια αγκάθια προσκρούει το πρόβλημα της ονομασίας – αγκάθια που πρέπει να απαλοιφθούν για να προχωρήσουμε μπροστά. Τώρα που «ξεμπροστιάζεται» η πολιτική της ηγεσίας των Σκοπίων είναι εφικτό να αποχωρήσουμε πρώτοι εμείς, ρίχνοντας το βάρος της αποτυχίας στην αδιαλλαξία των Σκοπίων.

Γέφυρα Αξιού
Σκόπια – Γέφυρα Αξιού στη κεντρική περιοχή

Δεν είναι οι γείτονες μας καλόπιστοι καθώς οι διαπραγματεύσεις τραβούν σε μάκρος χωρίς το περιβόητο τηλεφώνημα του Ζόραν Ζάεφ (Zoran Zaev) προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Όταν η καλή θέληση προσκρούει στην αδιαλλαξία, όταν δεν πρόκειται για ονομασίες αεροδρομίων ή εθνικών οδών της γείτονος παρά για την ουσία του ζητήματος – που καλλιεργήθηκε στο λαό αυτό επί χρόνια ότι είναι κάποιοι αδικημένοι της περιοχής που ζητούν την αποκατάσταση τους, μία είναι η λύση: η καταγγελία της αδιαλλαξίας στην ευρωπαϊκή κοινότητα και στο ΝΑΤΟ – οργανισμοί που θέλουν να προσχωρήσουν και δι’ αυτού του τρόπου γίνεται απροσπέλαστη η ενσωμάτωση τους σ’ αυτούς τους οργανισμούς.

Η κυβέρνηση έχει μία ευκαιρία να δείξει πως προσκρούει σε κλειστά ώτα και μάτια που ένα μόνο θέλουν: οικειοποιούμενοι ένα όνομα, όμορης περιοχής (Μακεδονία) να κυριαρχήσουν σ’ έναν γεωγραφικό χώρο που δεν τους ανήκει, άρα να προσεταιρισθούν ως δική τους μια ένδοξη αρχαία ιστορία ως τέλειοι κιβδηλοποιοί της Ιστορίας, μη οροδώντας μπροστά στο γεγονός ότι τα εδάφη αυτά ήταν κατακτήσεις του Έλληνα Μακεδόνα στρατηλάτη Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η ονομασία αυτή δημιουργεί – αν δεν διελευκανθεί η προέλευση της με το απορρέον νέο όνομα, μια μελλοντική επικρεμάμενη μονίμως αστάθεια και καχυποψία στην περιοχή και τους κατοίκους που διαμένουν εκεί.

Σκόπια παλιά πόλη
Σκόπια – παλιά πόλη

Βαλκανική χώρα η ΠΓΔΜ βεβαίως με κεντρική θέση και ρόλο στα Βαλκάνια βεβαίως αλλά υπό την προϋπόθεση ότι απορρίπτει κάθε ιδέα για την οικειοποίηση των ιστορικών συμβόλων της Ελληνικής Μακεδονίας – του αυτουσίου ονόματος πρωτίστως.

Πήδημα στο κενό

Εντοπίστηκαν οστά των καταδρομέων του Noratlas

Κύπρος, Ιούλιος 1974: Τουρκική εισβολή – Έπεσε η «αυλαία» για έναν ηρωϊκό καταδρομέα: Αντάμα με τους συντρόφους του ο Θανάσης Ζαφειρίου

katadromeisCyprusCapture
28 Έλληνες καταδρομείς και 4 μέλη του πληρώματος

Όλα έγιναν σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Η άτρακτος, διάτρητη από τα αντιαεροπορικά βλήματα, είχε γεμίσει καπνούς. Φλόγες ξεπηδούσαν τους κινητήρες του αεροπλάνου, και οι κραυγές των χτυπημένων συμπολεμιστών έκαναν εφιαλτική την ατμόσφαιρα.

Το βαρύ NORATLAS κατευθυνόταν με μεγάλη ταχύτητα προς το λόφο, και τη συντριβή, και ο καταδρομέας Θανάσης Ζαφειρίου, όρθιος στην πόρτα της ατράκτου, έπρεπε να “αποφασίσει” με ποιον τρόπο θα πεθάνει: κάρβουνο στα φλεγόμενα συντρίμμια του αεροπλάνου ή κομματιασμένος στο έδαφος από μια βουτιά στο κενό.

Πολυτέλεια να σκεφθεί και να αποφασίσει δεν είχε φυσικά, καθώς έβλεπε με τρόμο το έδαφος να ‘ρχεται κατά πάνω του και το αεροσκάφος ασυγκράτητο να σπεύδει να συναντήσει τη βραχώδη πλαγιά “καταπίνοντας” με ανατριχιαστική “βουλιμία” τα τελευταία μέτρα που χώριζαν τον ουρανό από τη γη. Και τους τριάντα τρεις επιβαίνοντες από τον θάνατο.

Το ένστικτο, αυτό που στις πιο κρίσιμες στιγμές οδηγεί τον άνθρωπο, του “είπε”: πήδα! Και το έκανε. Έκτοτε δεν θυμάται τίποτα. Δεν άκουσε τον τρομερό χτύπο από την πρόσκρουση και συντριβή, δεν είδε τα πτώματα των συμπολεμιστών του να εκτινάσσονται, ούτε τις φλόγες που τύλιξαν ένα μέρος του αεροπλάνου. Ξύπνησε πολλές μέρες αργότερα σε κάποιο νοσοκομείο, αλλά και πάλι είχε ένα τεράστιο κενό στη μνήμη του.

katadromeisCyprus2Capture
Καταδρομείς της Αεροπορίας εν ώρα σχόλης

Ως εκ θαύματος ο Θανάσης Ζαφειρίου θα επιζήσει, μόνος αυτός. Οι άλλοι, είκοσι οχτώ Έλληνες καταδρομείς και τέσσερα μέλη του πληρώματος, εκ των οποίων οι δυο πιλότοι, θα βρουν ακαριαίο θάνατο κατά την συντριβή.

Θα χρειαστεί όμως πολύς καιρός και η βοήθεια γιατρών και άλλων ειδικών για να “συναρμολογήσει” στη μνήμη του ο τυχερός -πώς αλλιώς να τον χαρακτηρίσει κανείς;- καταδρομέας από τη Νεάπολη Θεσσαλονίκης τα συντρίμμια αυτής της τραγωδίας, η οποία θα τον ακολουθήσει, όχι με τον καλύτερο τρόπο, στην μετέπειτα ζωή του.

Ήταν λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου του 1974, όταν δεκαπέντε μεταγωγικά στρατιωτικά αεροσκάφη NORATLAS απογειώθηκαν από το αεροδρόμιο της Σούδας με προορισμό τη φλεγόμενη Κύπρο.

Τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής προωθούνταν προς τα ενδότερα της νήσου και η στρατιωτική χούντα της Αθήνας αποφάσισε σε να στείλει δυνάμεις καταδρομών για να υπερασπιστούν το αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

Στην επιχείρηση δόθηκε η κωδική ονομασία ΝΙΚΗ και εντολή να πετούν με “σιγή ασυρμάτου”, απόλυτης σιωπής δηλαδή, ενώ με το που απογειώθηκαν τα αεροσκάφη μεταφέροντας περισσότερους από τετρακόσιους καταδρομείς, από το αρχηγείο αεροπορίας στην Αθήνα εστάλη στην εθνοφρουρά στην Κύπρο κωδικοποιημένο μήνυμα ότι “έρχονται δεκαπέντε πορτοκάλια”.

Φτάνοντας στην Λευκωσία το σμήνος, και ξεκινώντας τη διαδικασία προσέγγισης και προσγείωσης, διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν ενημερωθεί όλες οι φρουρές για το σχέδιο, με αποτέλεσμα να υποδεχθούν τα αεροσκάφη με πολυβολισμούς.

Τα δυο πρώτα NORATLAS θα καταφέρουν να προσγειωθούν, το τρίτο, όμως, στο οποίο επέβαινε και ο Ζαφειρίου, θα δεχθεί συντριπτικά πλήγματα και ακυβέρνητο θα καρφωθεί και θα συντριβεί στο λόφο της Μακεδονίτισσας, λίγα χιλιόμετρα από τον διάδρομο προσγείωσης.

Με περιπετειώδη τρόπο θα καταφέρουν να προσγειωθούν και τα υπόλοιπα NORATLAS, η τραγωδία όμως της κατάρριψης θα σφραγίσει την ηρωική προσπάθεια των Κυπρίων και Ελλήνων στρατιωτών να αποκρούσουν τους εισβολείς.

Εκσκαφείς και μπουλντόζες επιχωμάτωσαν τα συντρίμμια του αεροσκάφους, στα οποία βρίσκονταν θαμμένοι και οι σοροί των Ελλήνων στρατιωτών, καθώς υπήρχε ο κίνδυνος έκρηξης των πυρομαχικών που μετέφερε στην άτρακτό του.

Χρειάστηκε να περάσουν σαράντα ένα χρόνια και να καταβληθούν ιδιαίτερα προσεκτικές προσπάθειες, ώστε να ανασκαφούν τα συντρίμμια και να ανασυρθούν τα ανθρώπινα οστά.

Η όλη διαδικασία, που περιλάμβανε ταυτοποίηση και ενταφιασμό με μεγάλες τιμές, στον παρακείμενο Τύμβο της Μακεδονίτισσας, ολοκληρώθηκε τον περασμένο Ιούνιο.

Η αυλαία της τραγικής αυτής υπόθεσης θα πέσει, προχθες το βράδυ, με τον θάνατο στο Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, όπου νοσηλευόταν, του μοναδικού επιζήσαντα, καταδρομέα Θανάση Ζαφειρίου.

Από mignatiou.com

Συνδιάσκεψη του Νταβός

Η συνδιάσκεψη του Νταβός στην Ελβετία είναι ένα παγκόσμιο ετήσιο οικονομικό Φόρουμ. Εκεί μαζεύονται κάθε χρόνο στις χιονισμένες πλαγιές του χειμερινού χιονισμένου θερέτρου οι υπουργοί οικονομικών και οι πρωθυπουργοί των χωρών αφ’ ενός της ευρωζώνης για να συζητήσουν τα οικονομικά των χωρών που απαρτίζουν την ευρωζώνη και των πέριξ αυτής ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και των υπολοίπων παγκοσμίως, ισχυρών οικονομιών αφ’ ετέρου.

It’s the economy stupid! (Bill Clinton – Wolfgang Schäuble)
tsipras-DavosCapture
Αλέξης Τσίπρας – Νταβός Συνδιάσκεψη Ιανουάριος 2016

Αισθητή ήταν η παρουσία της Ελλάδας μέσω του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα που καθήμενος στο ίδιο πάνελ με τον Βόλφγκαγκ Σόιμπλε αντήλλαξαν ιδεολογικά πυρά στην Συνδιάσκεψη του Νταβός.

Κάποια στιγμή ο Σόιμπλε τόνισε πως «είναι θέμα το πως εφαρμόζεις τα μέτρα χαζέ!» υπερβάλλοντας, στο ζήλο του να τονίσει τη σπουδαιότητα των «μεταρρυθμίσεων» – παραφράζοντας κατά τι, τη γνωστή φράση του Κλίντον κατά τον προεκλογικό του αγώνα: It’s the economy stupid!. Ειρήσθω εν παρόδω πως σ’ αυτή τη φράση στηρίχτηκε η καμπάνια και ήταν ένας από τους τρεις άξονες της προεκλογικής εκστρατείας του Bill Clinton ενάντια στην οικονομική πολιτική του George Bush.

Εν πάση περιπτώσει ήταν καθαρά ένας ιδεολογικός διάλογος χωρίς τίποτε καινούργιο να κομίζει στο γνωστό δίπτυχο λιτότητα – χρέος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Στο θέμα ενός προγράμματος βοηθείας (τύπου «σχέδιο Μάρσαλ»), ο Σόιμπλε – αρχιτέκτων της ευρωζώνης, τόνισε πως μπορεί να δοθεί αλλά σε χώρες που βρίσκονται έξω από την ευρωζώνη. Για τις χώρες εντός, είναι απαραίτητο το πρόγραμμα – έτσι όπως εκπονείται και ελέγχεται από την τρόικα – γιατί δεν υπάρχει άλλος μηχανισμός ελέγχου εντός της ευρωζώνης για την διασφάλιση των κονδυλίων αρωγής που εγκρίνονται από τα Κοινοβούλια των κρατών-μελών, προς τις χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

SchäubleCapture
Βόλφγκανγκ Σόιμπλε – Νταβός Συνδιάσκεψη Ιανουάριος  2016

«Καρφιά και υπονοούμενα αντάλλαξαν ο Αλέξης Τσίπρας και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά τη διάρκεια συζήτησης για το μέλλον της Ευρώπης στο Νταβός με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, του Γάλλου πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, του πρωθυπουργού της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε. Ο έλληνας πρωθυπουργός ζήτησε περισσότερη αλληλεγγύη και περισσότερη Ευρώπη, άφησε αιχμές για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα και είπε με νόημα ότι εύχεται οι διαφωνίες μεταξύ των Θεσμών να μην οδηγήσουν σε καθυστερήσεις, τασσόμενος κατά μιας νέας μείωσης των συντάξεων.

Αναφερόμενος τόσο στην ελληνική περίπτωση όσο και στην προσφυγική κρίση και την άρνηση χωρών να εφαρμόζουν τα συμφωνηθέντα, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών προχώρησε σε μια παράφραση της γνωστής φράσης, προκαλώντας αίσθηση: It’s the implementation idiot! Είναι η εφαρμογή που έχει σημασία!»

πηγή: συντάκτης άρθρου και thetoc.gr Ολόκληρο το σκηνικό του πάνελ με τους φραστικούς διαξιφισμούς εδώ

Αγαπητοί μου Συμπολίτες

My Dear Co-citizens Thieves and Pilfers

1940s Kate
1940s Kate (Photo credit: muffinn)

«Αγαπητοί μου συμπολίτες, κλέφτες  και λωποδύτες θα σας βγάλω έναν λόγο μα αυτός ο λόγος δεν έχει λόγο, γι’ αυτό το λόγο δεν θα σας βγάλω λόγο» – έτσι λοιδωρούσαν τους υπερφίαλους πολιτικούς την εποχή που καθώς λέγαν «σέρνανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα» – δηλαδή την εποχή που στα χωριά που επισκέπτονταν οι πολιτικοί για να βγάλουν λόγο στους κατοίκους, τρέχαν και τα σκυλιά στους δρόμους.

Σήμερα αυτή η κωμική αποστροφή βγαίνει πέρα για πέρα αληθινή – φυλακίσεις, δωροδοκίες, αποκρύψεις, συνωμοσίες, διορισμοί, ρουσφέτια κλπ. ένας μακρύς κατάλογος της προχειρότητας, της ανομίας, της αυθαιρεσίας, του παράνομου πλουτισμού κλπ. Κέντρο όλων αυτών ένα υπερμεγέθες Κράτος με χιλιάδες αυλικούς και αυλοκόλακες.

Σήμερα καλείται αυτό το κράτος να κατεδαφισθεί με τα ίδια του τα χέρια σαν νέος Οιδίποδας που καλείται απ’ τη συνείδηση του να αυτοτυφλωθεί. Στην προκειμένη περίπτωση απ’ τους σεβαστούς εταίρους του που προχωρούν δια των Μνημονίων σε πλήρη κατεδάφιση ενός άρρωστου Κράτους (βλέπε Δημοσιονομική Εξυγίανση).

Αυτή η εξυγίανση δεν είνα μια σκούπα που μαζεύει τα σκουπίδια ενός ακατάστατου νοικοκυριού. Είναι ένας οδοστρωτήρας που στο πέρασμα του σαρώνονται όλα τα δήθεν έως πρότινος επιτεύγματα, τοποθετώντας νέα ορόσημα στερεωμένα με φορολογίες, απολύσεις, πάσης φύσεως εξανδραποδισμούς.

Κουτσά στραβά είχαμε οικοδομήσει ένα Κράτος. Μετά από αιώνες Τουρκοκρατίες, βασιλείες, παρακράτη, εξορίες, Μακρονήσια, χούντα, φρονήματα, αντιπαροχές… Μετά από τη φασολάδα είχαμε μεταπηδήσει στο στεικ και το μπέργκερ. Έτσι απότομα χωρίς προγραμματισμούς και ορθολογισμούς. Μετά από το πατροπαράδοτο ταγάρι, στο ταγιέρ Σανέλ και την ανάλογη γόβα. Μετά από το λαϊκό γλέντι με τα λαούτα – τους αοιδούς από Φαραντούρη μέχρι Ρέμμο και Κιάμο. Τι έγινε; Μια ρωσική σαλάτα, ένα τουρλού γεμάτο αντιτιθέμενες ιδεολογίες και ιδεοληψίες και στο μέσον όλων αυτών ο γρανιτένιος πύργος του φιλάνθρωπου και πολυπράγμονος Κράτους που σαν νέος Ηρακλής επιδιδόταν στη μάχη με τα θηρία που το ίδιο δημιουργούσε. Το αποτέλεσμα ήταν ένας ιδιότυπος πύργος με όλων των λογής τους ημέτερους και τους ευλογούμενους εν μέσω μιας απέραντης θάλασσας από χειραγωγούμενους, από χειραγωγούμενα ΜΜΕ και ενός ουρανού που έβρεχε αφειδώς δάνεια προς όλους και για όλα.

Τώρα στον αγώνα της κατεδάφισης βλέπε «μεταρρυθμίσεων» όλο το οικοδόμημα σείεται συθέμελα. Οι κρατούντες με την αποχώρηση του 3ου μέλους της συγχορδίας για τον σκοπό της δημοσιονομικής λεγόμενης προσαρμογής, πλέουν σε πελάγη αστάθειας με τις ιλιγγιώδεις ταχήτητες του χρέους που ολοένα αυξάνεται. Ο αγώνας για το χρέος και την αποπληρωμή έγινε αέναος και μέσα του στροβιλίζονται δίκαιοι και άδικοι έτσι που μοιάζει με μακάβριο χορό.

Στο χορό αυτό αλλιώς ύστατη ευκαιρία, δεν θα υπάρχουν ούτε νικητές ούτε νικημένοι. Η χώρα θα βγει απ’ αυτόν με θρυμματισμένα μέλη και άπειρες πληγές. Τα λεφτά κάποτε θα σταματήσουν γιατί δεν θα προκύπτει το αναμενόμενο – δηλαδή η μείωση του ελλείμματος και η εμφάνιση πλεονάσματος. Οι μαύρες τρύπες δεν θα κλείνουν. Οι ξένοι θα αποχωρήσουν κι εμείς θα μείνουμε με τους υποτελείς τους. Όπως πάντα μόνοι και με ελπίδες διαψευσμένες.*

Ώσπου κάτι νέο να γεννηθεί πάλι απ΄το παλιό. Κάτι νέο που θα βασίζεται στην ιστορία, τις ιδιομορφίες, την κουλτούρα και τον πολιτισμό αυτού του τόπου. Στις δυνατότητες και όχι στα ελλείμματα του. Κάθε λαός είναι διαφορετικός – πάνω στην Ιστορία του κτίζεται το παρόν και το μέλλον του. Και όχι σε πειραματικούς οικονομικούς σχεδιασμούς.

Και το παλαιόθεν ερώτημα καταπέλτης Τις πταίει; ορθώνεται πάλι απειλητικό και δυσοίωνο για να βυθίζει και πιο βαθειά στην απελπισία τους ταλαίπωρους κατοίκους αυτής της χώρας. Η απάντηση είναι εύλογη και μετά από 4 χρόνια ταλαιπωρίας. Ο καθένας ας τη σκεφτεί.

* (Σήμερα, η Τρόικα ελέγχει το παρουσιαζόμενο πλεόνασμα – το τι μέλλει αποφανθεί, επί του παρόντος άγνωστο. Στο μεταξύ έχει ήδη δηλωθεί έξωθεν πως έχουμε ανάγκη ενός νέου χρηματοδοτικού προγράμματος ύψους νέων δις που για να δρομολογηθεί θα χρειάζονται νέα μέτρα προσαρμογής).

Beyond Expectations

Κατω απο τις προσδοκιες

€ 365 Days (Year 2) #65 01/04
€ 365 Days (Year 2) #65 01/04 (Photo credit: randeclip)

Δεν ξέρω τι λένε οι διάφοροι για τον κ. Λουκά Παπαδήμο  Ο κόσμος πάντως περίμενε από έναν έγκριτο τραπεζίτη, κάποιον που είχε πρωτοστατήσει στην είσοδο της χώρας στο ευρώ, γνώστη των θεμάτων του Eurogroup, πως θα ελάφρυνε τα βάρη, πως θα έδινε μια αναπτυξιακή πνοή στο νέο Μνημόνιο, πως θα κατόρθωνε να εξοικονομήσει κονδύλια εκεί απ’ όπου άλλοι δε τα είχαν καταφέρει, όμως όλα αυτά απεδείχθησαν φρούδες ελπίδες.

Το Μνημόνιο 2 είναι το ίδιο επαχθές με το πρώτο: Φοροκαταιγίδα, πετσόκομα μισθών, συμπίεση εισοδημάτων – με τα υφεσιακά μέτρα να απειλούν να καταβαραθρώσουν για τα καλά την Αγορά.
Σε αντιστάθμισμα τίποτα. Το απόλυτο κενό.

Που είναι τα μέτρα για τη συγκράτηση των τιμών, για την ελάφρυνση των τόκων των πάσης φύσεως δανείων (με τους δανειολήπτες να αδυνατούν πλέον να πληρώσουν τις δόσεις τους), την ενίσχυση των μικρών επιχειρήσεων, τη τόνωση της αγοράς; Σιωπή ιχθύος για την Ανάπτυξη και τη προστασία των πολιτών που δεινοπαθούν μέσα στο ζοφερό κλίμα της Κυβέρνησης Συνεργασίας  ΝΔ, Πασοκ, Λαος – που δεν είναι παρά μια αδύναμη αντίσταση στα μέτρα που επιβάλλει η αγαστή συνεργασία ΕΕ και ΔΝΤ. Σιωπή που βαφτίζεται από την 9/2/»12 «Συμφωνία με μία (1)μόνο ένσταση» —ένσταση για τη περικοπή των συντάξεων και των επικουρικών αυτών, που μοιάζει σαν το χοιρομέρι που βάφτισαν ως νέοι καλόγεροι σε ψάρι, για να μπορούν να το περιλάβουν στο (χαρμόσυνο) δείπνο της βραδυάς των εκλογών!

Έτσι για το θεαθήναι κάνουν πως αντιπαλεύουν τα μέτρα. Κι αν ήταν όντως προετοιμασμένοι πως δεν είχαν ήδη την απάντηση πάνω στο κονδύλι των 300 δις ευρώ που θα λείπει για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού ως προς το αντιστάθμισμα για τη μη περικοπή εκ νέου, συντάξεων και επικουρικών…

Συσκέπτονταν ώρες επί ωρών για να συμφωνήσουν διαφωνούντες πάνω σ’ ένα πρωταρχικό ζήτημα, χωρίς να έχουν την εναλλακτική πρόταση! Κατώτεροι λοιπόν των απαιτήσεων οι σημερινοί σκιώδεις Κυβερνήτες, άβουλοι, μοιραίοι, δεν ξέρουν τι να κάνουν το μόνο που θέλουν και σκέπτονται είναι να δια – σώσουν το εκλογικό τους προφίλ και όχι τη χώρα.
Και για «του λόγου το αληθές»: Δες το άρθρο