Αρχείο ετικέτας picasso

Ζωγραφική υπεράνω Φιλοσοφίας

Ο Bernard-Henri Lévy —εξέχων Γάλλος διανοητής, οργάνωσε μια μοναδική έκθεση με θέμα τη Φιλοσοφία στη Ζωγραφική. Αφορά 160 ζωγραφικά έργα με θέματα που άπτονται της Φιλοσοφίας. 160 έργα μεγάλων ζωγράφων είτε αναδεικνύοντας τη φρίκη του πολέμου, είτε τον έρωτα. Τη δύναμη της εκκλησίας, του ηγεμόνα, του πλούτου ή της δόξας.

A storefront with ivy - Saint-Paul de Vence, Alpes-Maritimes department, France. (Photo credit: Wikipedia)
A storefront with ivy – Saint-Paul de Vence, Alpes-Maritimes department, France. (Photo credit: Wikipedia)

Στη Νότιο Γαλλία, στην Μεσαιωνική κωμόπολη Saint-Paul de Vence, βρίσκεται η γκαλερί Maeght, όπου τα έργα που έφθασαν εκεί από τα γνωστότερα Μουσεία του κόσμου, εκτίθενται.
Το χωριό, ήσυχο αλλά και τουριστικό ορεινό θέρετρο σε απόσταση αναπνοής από το αεροδρόμιο της Νίκαιας, θα τύχει της κοσμοσυρροής των Γάλλων αλλά και άλλων εθνικοτήτων τουριστών, που θα σπεύσουν να θαυμάσουν τα εκτιθέμενα ζωγραφικά έργα, αλλά και την ομορφιά του τοπίου των Γαλλικών Μεσογειακών Άλπεων. Η κωμόπολη έχει πλούσιο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον, μιας και ‘κει εκτίθενται σε δρόμους και πλατείες έργα γνωστών Γάλλων γλυπτών (Folon, Tobiasse, César, Niky de Saint-Phalle).
H ευρύτερη περιοχή αποκαλούμενη Γαλλική Ριβιέρα συνορεύει προς Ανατολάς με τη ΒΔ πλευρά της Ιταλίας – εκεί απ’ όπου ξεκινά και η λεγόμενη ταλική Ριβιέρα. Εκεί βρίσκεται και το Eze, ορεινό επίσης χωριό όπου διέμενε προς το τέλος της ζωή του ο Γερμανός φιλόσοφος Φρειδερίκος Νίτσε.

Καννες (Cannes) – (Μεσογειακες Αλπεις) Saint-Paul-de-Vence

English: Bernard-Henri Lévy at Tel Aviv Univer...
English: Bernard-Henri Lévy at Tel Aviv University. Photo by Itzik Edri. (Photo credit: Wikipedia)

Απόσταγμα ετών ενασχόλισης του —αρχικά με τη Λογοτεχνία κατόπιν με τη Φιλοσοφία και την Πολιτική, κατέληξε στο συμπέρασμα πως μόνο η Ζωγραφική μπορεί να αποδώσει επαρκώς και με ακρίβεια , τα προβλήματα του κόσμου και των κοινωνιών. Αναφέρει χαρακτηριστικά το έργο «Γκουέρνικα» του Πάμπλο Πικάσσο, για το πως αναπαριστά με ακρίβεια μοναδική, όλη τη φρίκη του πολέμου.

Παράλληλα με την έκθεση κυκλοφορεί και το σχετικό βιβλίο του ιδίου, με όλα τα ζωγραφικά έργα μαζί με τη φιλοσοφική τους ερμηνεία. Επίσης: ένα άρθρο του για την Αλήθεια, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 11 Νοεμβρίου τρέχοντος (2013) έτους. Περισσότερα

Thinking Arlequin

Aρλεκίνοι, Ταχυδακτυλουργοί – Ένας κόσμος σαν από τσίρκο βγαλμένος

Pablo Picasso Arlequin
Pablo Picasso – Arlequin

Βλέποντας αυτό το πίνακα του Πικάσσο πολλές σκέψεις εγείρονται στο νου: Γιατί Αρλεκίνος, γιατί το πολύχρωμο φόντο, γιατί το τραπέζι του καφενείου, γιατί έχει στρέψει την πλάτη του, γιατί έχει το χέρι του στο μέτωπο…

Κατ’ αρχήν θα πρέπει ο Pablo Picasso να ζωγράφισε τον Αρλεκίνο γιατί η στολή του είναι μεγαλόπρεπη, είναι δημοφιλής στα τσίρκα και στους χορούς μεταμφιεσμένων. Η μεταμφίεση είναι το κλειδί της ερμηνείας του πίνακα. Ο μεταμφιεσμένος άνθρωπος σε αρλεκίνο, παλιάτσος της opera buffona. Μεταμφιέζεται και για καλό και για κακό. Καλό για να διασκεδάσει σε ένα bal masque, όταν στο τσίρκο χαίρεται με τα καμώματα του κλόουν, γελά με τα παραπατήματα του.
Ένας Αρλεκίνος έχει το συντροφό του – πάντα τη κολομπίνα, δεν είναι μόνος του στη σκηνή, γελάει και χαίρετα – συχνά χοροπηδάει σφουγγίζοντας κάποιο δάκρυ!
Ένας χορός μεταμφιεσμένων είναι το sine qua non στοιχείο της Αποκριάς. Σερπαντίνες, κομφετί, μάσκες, πούλιες, αστραφτερά στρας και ανάλαφρα ρόδινα και μπλε φτερά. Χορός και κέφι ως το πρωί!

Η άλλη ερμηνεία είναι του διφορούμενου – συχνά αρνητικού στοιχείου: Παίζουμε ρόλους –  ο ρόλος του παλιάτσου είναι ένας ρόλος που συχνά πια τον υποδύεται ο σύγχρονος άνθρωπος.
Αποτραβηγμένος μέσα σε μια εσωτερική μοναξιά, έχοντας στρέψει την πλάτη κατά βάθος σε φίλους και συντρόφους λόγω της ασυνενοησίας που επικρατει στις σχέσεις των ανθρώπων – όσο παραμένουν επιφανειακές, απομονωμένος στην εσωτερική του θλίψη σκέπτεται τον εαυτό του, το μέλλον του, τη πορεία του – τώρα που η γιορτή μοιάζει να έχει φτάσει στο τέλος της και ορθώνεται το ερώτημα: Και τώρα που χαμηλώνουν τα φώτα της σκηνής, «Τι μέλλει γενέσθαι;».

Μοναξιά, απομόνωση, ερημιά που ακολουθεί το τέλος της γιορτής, είναι ένα μονοπάτι που αν το καλοεξετάσεις είμαστε όλοι ταγμένοι στο τέλος τέλος  να ακολουθήσουμε.
Όμως όταν το τέλος των αυταπατών έρχεται πριν την ώρα του, σημαίνει και ο καιρός των αντιστάσεων – πρέπει κανείς να παλέψει, να αντισταθεί σε μια πρόωρη φθορά… Τουλάχιστον ας παραδεχθεί πως όλα όσα νόμιζε αληθινά αποδεικνύονται ψεύτικα: Υποσχέσεις, συμβόλαια, ακριβές γιορτές, διασκεδάσεις, φιλίες και ιδεολογίες – την ώρα που  κακό και καλό αναμειγνύνται επικίνδυνα, τα χρέη μένουν στάσιμα, οι υποχρεώσεις όλο και αυξάνονται καθώς το κόστος ζωής  παρά τις προβλέψεις βρίσκεται στην ανιούσα κάνοντας την ανασφάλεια – το συναίσθημα που αφαιρεί την ηρεμία και την εμπιστοσύνη στο αύριο, όλο να κερδίζει έδαφος…

Ιδίως τώρα που το πάρτυ τελείωσε κατά τη ρήση των Εταίρων το 2009 – «the party is over!», οι Έλληνες όλο και περισσότερο θα μοιάζουν με τον όμορφο Αρλεκίνο του ιδιοφυιούς Ισπανού ζωγράφου.